Wielis艂aw Olejniczak urodzi艂 si臋 1 pa藕dziernika 1942 r. w 艁odzi. W 1960 r. uko艅czy艂 XXV Liceum Og贸lnokszta艂c膮ce w 艁odzi. W 1965 r. obroni艂 prac臋 magistersk膮 na kierunku fizyka Uniwersytetu 艁贸dzkiego, a w 1973 r., r贸wnie偶 na Uniwersytecie 艁贸dzkim, obroni艂 doktorat z fizyki na temat fluktuacji g臋sto艣ci sk艂adowej elektronowo-fotonowej wielkich p臋k贸w promieniowania kosmicznego. Prac臋 habilitacyjn膮 zwi膮zan膮 z badaniami powierzchni materia艂贸w z wykorzystaniem mikroskopii tunelowej przed艂o偶y艂 Radzie Wydzia艂u Fizyki Politechniki Warszawskiej w roku 1998.
Od 1965 r. miejscem Jego pracy by艂 Uniwersytet 艁贸dzki, gdzie pracowa艂 do 2015 r., kiedy to przeszed艂 na emerytur臋. Od tego czasu pozostaje wolontariuszem aktywnie w艂膮czaj膮cym si臋 w prace naukowo-badawcze i organizacyjne prowadzone w Katedrze Fizyki Cia艂a Sta艂ego.
W pocz膮tkowym okresie bada艅 naukowych Jego zainteresowania obejmowa艂y fizyk臋 promieniowania kosmicznego oraz konstrukcj臋 detektor贸w 艣ladowych, takich jak komory iskrowe oraz wielodrutowe komory proporcjonalne. Wraz z utworzeniem Pracowni Zastosowa艅 Technik Komputerowych, kt贸rej zosta艂 kierownikiem, zainteresowa艂 si臋 zagadnieniami sterowania eksperymentem fizycznym oraz badaniami medycznymi. Uczestniczy艂 wtedy w pionierskich pracach z zakresu szybkiej transmisji danych, a opracowane dzi臋ki tym badaniom urz膮dzenia by艂y przedmiotem ma艂oseryjnej produkcji przemys艂owej. W po艂owie lat 80. wraz z zespo艂em przeni贸s艂 si臋 do Katedry Fizyki Cia艂a Sta艂ego, gdzie rozpocz膮艂 prace maj膮ce na celu zbudowanie skaningowego mikroskopu tunelowego, co uda艂o si臋 osi膮gn膮膰 w 1989 roku (osiem lat po wynalezieniu tego typu mikroskopu i trzy lata po przyznaniu za to odkrycie nagrody Nobla). W ramach Katedry Fizyki Cia艂a Sta艂ego utworzy艂 Zak艂ad Fizyki i Technologii Struktur Nanometrycznych, kt贸rego by艂 wieloletnim kierownikiem. S膮 tam prowadzone dalsze prace nad udoskonalaniem mikroskop贸w tunelowych oraz budowane mikroskopy AFM oraz SNOM. W 2003 roku pozyska艂 艣rodki finansowe na zakup komercyjnego mikroskopu tunelowego, pracuj膮cego w warunkach ultrawysokiej pr贸偶ni.
W trakcie pracy naukowej odbywa艂 sta偶e naukowe, m.in. w Zjednoczonym Instytucie Bada艅 J膮drowych w Dubnej (ZSRR) i w 脡cole Centrale de Lyon (Francja). Efektem Jego dzia艂alno艣ci naukowej by艂o ponad 80 artyku艂贸w i komunikat贸w konferencyjnych oraz dwa patenty.
Pracuj膮c na Uniwersytecie 艁贸dzkim prowadzi艂 zaj臋cia dydaktyczne zwi膮zane z elektronik膮, przetwarzaniem sygna艂贸w i telekomunikacj膮. Za dzia艂alno艣膰 w Uniwersytecie 艁贸dzkim otrzyma艂 kilka Nagr贸d Rektora U艁.
Jego pozanaukowe pasje s膮 zwi膮zane z 艂膮czno艣ci膮 radiow膮. Od lat jest cz艂onkiem klubu radiotelegraficznego. Lubi te偶 nurkowa膰 i tej pasji po艣wi臋ca艂 zawsze znaczn膮 cz臋艣膰 wakacji letnich.