91桃色

Tadeusz B艂a偶ejewski urodzi艂 si臋 7 grudnia 1944 r. Jest historykiem literatury wsp贸艂czesnej i krytykiem literackim. W 1967 r. uko艅czy艂 filologi臋 polsk膮 na Uniwersytecie 艁贸dzkim i w tym samym roku rozpocz膮艂 prac臋 w macierzystej uczelni. W 1975 r. obroni艂 prac臋 doktorsk膮 W艂adys艂aw Kowalski (1894鈥�1958). Zarys monograficzny 偶ycia i tw贸rczo艣ci, kt贸rej promotorem by艂 prof. Zdzis艂aw Skwarczy艅ski. Profesor tytularny Uniwersytetu 艁贸dzkiego (2003), kierownik Katedry Literatury Romantyzmu, Dwudziestolecia Mi臋dzywojennego i Literatury Wsp贸艂czesnej (2003鈥�2007) oraz Katedry Literatury Polskiej XX i XXI wieku (2007鈥�2008). Opublikowa艂 wiele znacz膮cych studi贸w na temat wsp贸艂czesnej prozy polskiej, w tym takie ksi膮偶ki, jak: Przemoc 艣wiata. Pisarstwo Leopolda Buczkowskiego (1991) i Historiozofia retoryczna. Formy paraboliczne i apokryficzne w polskiej prozie wsp贸艂czesnej (2002). Jako krytyk i historyk literatury opisywa艂, dokumentowa艂 i intepretowa艂 dokonania pisarzy zwi膮zanych z 艁odzi膮 mi臋dzy innymi w nast臋puj膮cych publikacjach: 艁贸dzkie 艣rodowisko literackie (1981) oraz Wsp贸艂czesna 艁贸d藕 literacka. S艂ownik autor贸w (1989). Jego Historiozofia retoryczna oraz poszczeg贸lne artyku艂y na temat form parabolicznych we wsp贸艂czesnej prozie polskiej sta艂y si臋 integraln膮 cz臋艣ci膮 literaturoznawstwa. W 2009 r. otrzyma艂 Nagrod臋 Naukow膮 艁贸dzkiego Towarzystwa Naukowego za osi膮gni臋cia w dziedzinie nauk filologicznych.