Odnowienia Doktorat贸w Naukowych: Dr Jan Stanis艂aw Go藕dzik
Doktor Jan Stanis艂aw Go藕dzik w latach 1951鈥�1955 studiowa艂 geografi臋 na Uniwersytecie 艁贸dzkim. Magisterium uzyska艂 28 pa藕dziernika 1955 r. na podstawie pracy, kt贸r膮 napisa艂 pod kierunkiem prof. Jana Dylika. 1 grudnia 1955 r. zosta艂 zatrudniony na Uniwersytecie 艁贸dzkim, gdzie pracowa艂 a偶 do przej艣cia na emerytur臋 30 wrze艣nia 1999 r., a wi臋c blisko czterdzie艣ci cztery lata, kolejno na stanowiskach: laboranta, asystenta technicznego, asystenta dydaktycznego, starszego asystenta, a po doktoracie 鈥� adiunkta i starszego wyk艂adowcy. Prac臋 doktorsk膮 na temat Geneza i pozycja stratygraficzna struktur peryglacjalnych w 艣rodkowej Polsce obroni艂 w maju 1971 r. Jej promotorem by艂 prof. Jan Dylik.
Efektem pracy badawczej dr. Go藕dzika jest sto kilkadziesi膮t prac naukowych, po艣r贸d kt贸rych s膮 artyku艂y naukowe opublikowane samodzielnie i we wsp贸艂autorstwie (w tym w renomowanych czasopismach zagranicznych i polskich indeksowanych w bazach Web of Science i Scopus), monografie, rozdzia艂y monografii, komunikaty w przewodnikach zjazdowych, a tak偶e recenzje i inne prace.
Zainteresowania badawcze dr. Jana Go藕dzika dotyczy艂y g艂贸wnie zagadnie艅 peryglacjalnych. Kamieniem milowym Jego dorobku jest monografia pt. Geneza i pozycja stratygraficzna struktur peryglacjalnych w 艣rodkowej Polsce, wydana w 1973 r., zawieraj膮ca usystematyzowan膮 wiedz臋 na temat struktur szczelinowych kontrakcji termicznej i inwolucji, powsta艂ych w warunkach peryglacjalnych na obszarach wyst臋powania plejstoce艅skiej zmarzliny wieloletniej. Wiele miejsca w badaniach dr. Go藕dzika zaj臋艂y procesy i formy eoliczne. Szczeg贸lnie istotne osi膮gni臋cia odnotowa艂 w zakresie poznania tarczowych pokryw eolicznych z pe艂ni vistulianu i p贸藕nego vistulianu, a tak偶e w badaniach prawid艂owo艣ci przestrzennego rozmieszczenia form wydmowych. Szereg prac, napisanych cz臋sto w ramach wsp贸艂pracy specjalist贸w reprezentuj膮cych r贸偶ne dziedziny nauki, o艣rodki i kraje, dotyczy rekonstrukcji zdarze艅 paleogeograficznych z plejstocenu. Wa偶ne miejsce w dorobku dr. Jana Go藕dzika zajmuj膮 prace dotycz膮ce rozwoju sedymentacji w r贸偶nych 艣rodowiskach: rzecznym, jeziornym, stokowym, glacjalnym, krasowym. Zajmowa艂 si臋 on tak偶e procesami wsp贸艂czesnymi, m.in. dynamik膮 proces贸w eolicznych oraz przejawami antropopresji w Polsce 艢rodkowej. Ponadto nale偶y odnotowa膰 imponuj膮cy dorobek w zakresie metodologii geografii i dyscyplin pokrewnych, udokumentowany pracami dotycz膮cymi m.in. podej艣cia systemowego w geografii, zasad polskiej klasyfikacji, terminologii i nomenklatury czwartorz臋du, istoty krajobrazu, r贸偶nych metod rekonstrukcji proces贸w i cech kopalnych 艣rodowisk, a tak偶e publikacjami prezentuj膮cymi problemy zwi膮zane z dydaktyk膮. W dorobku dr. Go藕dzika znajdujemy ponadto opracowania dotycz膮ce biografii Jego nauczycieli i wsp贸艂pracownik贸w.
Prowadzone przez dr. Jana Go藕dzika zaj臋cia dydaktyczne odznacza艂y si臋 wysokim poziomem naukowym i jasno艣ci膮 wyk艂adu. Spe艂nia艂y wa偶n膮 rol臋 w kszta艂ceniu samodzielno艣ci my艣lenia student贸w. 膯wiczenia terenowe, np. w Tatrach czy w kopalni Be艂chat贸w, uczy艂y wnikliwego obserwowania przyrody nieo偶ywionej. Doktor Go藕dzik ch臋tnie sprawowa艂 opiek臋 nad pracami magisterskimi. Spo艣r贸d Jego dyplomant贸w kilka os贸b posz艂o drog膮 naukow膮 i obroni艂o p贸藕niej doktoraty.
Doktor Jan Go藕dzik uczestniczy艂 w pracach presti偶owych mi臋dzynarodowych i krajowych komitet贸w naukowych, m.in. Mi臋dzynarodowej Unii Geograficznej. By艂 aktywnym cz艂onkiem Komitetu Bada艅 Czwartorz臋du PAN. Nale偶y podkre艣li膰, 偶e Jego aktywno艣膰 naukowa nie zako艅czy艂a si臋 wraz z przej艣ciem na emerytur臋 鈥� nadal systematycznie publikuje cenne prace naukowe i popularnonaukowe.