Odnowienia Doktorat贸w Naukowych: Prof. W艂adys艂aw Wilczy艅ski
Profesor W艂adys艂aw Wilczy艅ski urodzi艂 si臋 21 maja 1946 r. w 艁odzi. W latach 1963鈥�1968 odby艂 studia magisterskie na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu 艁贸dzkiego. W 1970 r. uzyska艂 stopie艅 doktora nauk matematycznych, przedstawiaj膮c rozpraw臋 O pewnych rodzinach funkcji w przestrzeniach metrycznych i o uog贸lnionej wypuk艂o艣ci, przygotowan膮 pod kierunkiem prof. Jana Lipi艅skiego. W 1974 r. na Uniwersytecie 艁贸dzkim otrzyma艂 tytu艂 doktora habilitowanego na podstawie dysertacji Sk艂adanie przekszta艂ce艅 o wahaniu sko艅czonym. W 1984 r. zosta艂 profesorem nadzwyczajnym. W 1990 r., mimo uzyskania wszystkich pozytywnych recenzji, nie otrzyma艂 tytu艂u profesora zwyczajnego z powodu zmiany ustawy.
W latach 1975鈥�1980 prof. Wilczy艅ski pe艂ni艂 funkcj臋 kierownika Zak艂adu Informatyki i Cybernetyki U艁, w 1980 r. zosta艂 kierownikiem Pracowni Funkcji Rzeczywistych, a w 1981 r. kierownikiem Zak艂adu Funkcji Rzeczywistych (przekszta艂conego p贸藕niej w Katedr臋 Funkcji Rzeczywistych). W latach 1980鈥�1981 by艂 zast臋pc膮 dyrektora Instytutu Matematyki U艁, nast臋pnie prodziekanem (1981鈥�1984) oraz przez dwie kolejne kadencje dziekanem Wydzia艂u Matematyki, Fizyki i Chemii U艁 (1984鈥�1990). Od 1976 do 2010 r. (z kilkuletni膮 przerw膮) sprawowa艂 funkcj臋 kierownika Studi贸w Doktoranckich w Instytucie Matematyki U艁. W latach 1994鈥�1998 by艂 dodatkowo zatrudniony w Instytucie Matematyki Politechniki 艁贸dzkiej.
W 1989 r. Rada Naukowa Mi臋dzynarodowego Centrum Matematycznego im. Stefana Banacha powierzy艂a Profesorowi zorganizowanie semestru po艣wi臋conego teorii funkcji rzeczywistych. W latach 1996鈥�1999 by艂 cz艂onkiem Rady G艂贸wnej Szkolnictwa Wy偶szego, pe艂ni膮c funkcj臋 zast臋pcy przewodnicz膮cego Sekcji Uniwersytet贸w. W latach 2002鈥�2009 by艂 tak偶e ekspertem Pa艅stwowej Komisji Akredytacyjnej, a w latach 2011鈥�2012 cz艂onkiem Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych.
Profesor W艂adys艂aw Wilczy艅ski zajmuje si臋 teori膮 funkcji rzeczywistych oraz jej powi膮zaniami z teori膮 miary, topologi膮 i teori膮 mnogo艣ci. Jest autorem lub wsp贸艂autorem ponad stu dwudziestu oryginalnych prac badawczych zwi膮zanych z t膮 tematyk膮. Najbardziej znanym dokonaniem Profesora jest sformu艂owanie definicji punktu I-g臋sto艣ci zbioru maj膮cego w艂asno艣膰 Baire鈥檃 oraz topologii I-g臋sto艣ci.
Badaniem podobie艅stw i r贸偶nic klas zbior贸w mierzalnych i zbior贸w posiadaj膮cych w艂asno艣膰 Baire鈥檃 zajmowali si臋 najwi臋ksi matematycy XX w., tacy jak Baire, Lebesgue, Vitali, Denjoy, Erd枚s, a z polskiej szko艂y matematycznej Banach, Tarski, Kuratowski, Ulam, Marczewski, Sierpi艅ski. Wyniki Profesora stanowi膮 kontynuacj臋 bada艅 tych matematyk贸w i stanowi膮 donios艂y wk艂ad w rozw贸j teorii miary i topologii. Poj臋cie punktu I-g臋sto艣ci pozwoli艂o na zrozumienie subtelniejszych aspekt贸w zachowania zbioru w okolicy rozwa偶anego punktu, a tak偶e na przeniesienie wynik贸w dotycz膮cych punktu g臋sto艣ci i topologii g臋sto艣ci z teorii miary do teorii kategorii Baire鈥檃. Przynios艂o to Profesorowi wielkie uznanie w 艣wiecie naukowym. Warto wspomnie膰, 偶e jest on jedynym matematykiem 艂贸dzkim maj膮cym has艂o (I-density, I-density topology) w Encyclopaedia of Mathematics wydawanej przez Kluwer Akademic Publishers. Jest te偶 autorem rozdzia艂u o topologii g臋sto艣ci i jej uog贸lnieniach w dwutomowej monografii Handbook of Measure Theory wydanej przez wydawnictwo North Holland.
Tematyka bada艅 prof. Wilczy艅skiego obejmuje tak偶e klasy funkcji ci膮g艂ych zwi膮zane z topologi膮 g臋sto艣ci oraz z topologi膮 I-g臋sto艣ci, wahanie funkcji jednej i wielu zmiennych oraz zbie偶no艣膰 ci膮g贸w funkcji mierzalnych i funkcji o w艂asno艣ciach Baire鈥檃. W pracach tych szczeg贸lny podziw budz膮 mistrzowskie konstrukcje przyk艂ad贸w i kontrprzyk艂ad贸w. Wiele tekst贸w naukowych prof. Wilczy艅ski napisa艂 wsp贸lnie z cz艂onkami swojego zespo艂u. Tak偶e samodzielne prace Jego uczni贸w wiele zawdzi臋czaj膮 Jego radom. Ponadto Profesor ch臋tnie wsp贸艂pracuje z matematykami z innych o艣rodk贸w polskich i zagranicznych. Mi臋dzy innymi wraz z P. Kostyrko i T. Salatem bada艂 zbie偶no艣膰 ci膮g贸w i ci膮g贸w podw贸jnych wzgl臋dem idea艂u podzbior贸w zbioru liczb naturalnych (tzw. ideal convergence), z Z. Kominkiem i A. B. Kharazishwilim zajmowa艂 si臋 twierdzeniem Steinhausa, z T. Natka艅cem 鈥� sumami funkcji okresowych, a z R. Johnsonem 鈥� miarami produktowymi.
Wa偶n膮 cz臋艣ci膮 dorobku Profesora s膮 tak偶e prace o historii matematyki (b臋d膮ce wynikiem aktywnego uczestnictwa w konferencjach z historii matematyki) oraz prace o charakterze popularnonaukowym. W艂adys艂aw Wilczy艅ski jest te偶, wraz z Jackiem J臋drzejewskim, autorem podr臋cznika dla student贸w Przestrzenie metryczne w zadaniach, kt贸ry w 1999 r. by艂 nagrodzony przez Rektora U艁 w konkursie na najlepszy podr臋cznik dla student贸w.
Dorobek prof. Wilczy艅skiego w kszta艂ceniu m艂odej kadry to (obok kilkudziesi臋ciu magistrant贸w) pi臋tnastu doktor贸w, z kt贸rych sze艣cioro uzyska艂o stopnie doktora habilitowanego, w tym jeden tytu艂 profesora.
Profesor Wilczy艅ski by艂 trzykrotnie (w 1981, 1994 i 1999 r.) organizatorem odbywaj膮cych si臋 w 艁odzi konferencji mi臋dzynarodowych. Jedn膮 z nich by艂o sympozjum z cyklu Symposia on Real Functions, organizowane we wsp贸艂pracy z czasopismem 鈥濺eal Analysis Exchange鈥�. Profesor by艂 wielokrotnie zapraszany jako visiting professor przez uniwersytety w Palermo i Neapolu, a tak偶e jako invited speaker uczestniczy艂 w Symposium on Real Functions w Esztergom na W臋grzech oraz Conference on Real Functions w Bratys艂awie i wielu innych mi臋dzynarodowych konferencjach naukowych (m.in. w Polsce, Czechach, S艂owacji, W臋grzech, W艂oszech, Grecji, Turcji, 艁otwie i Stanach Zjednoczonych). Przez wiele lat uczestniczy艂 te偶 w cyklicznej, interdyscyplinarnej konferencji organizowanej przez Katedr臋 Historii J臋zyka Polskiego U艁 i Archidiecezj臋 艁贸dzk膮. Systematycznie prezentuje odczyty popularnonaukowe dla uczni贸w 艂贸dzkich szk贸艂 podstawowych i 艣rednich. Od wielu lat wsp贸艂pracuje ze Szko艂膮 Podstawow膮 im. Stefana Banacha.
Profesor Wilczy艅ski by艂 przez oko艂o dwadzie艣cia lat redaktorem naczelnym czasopisma 鈥濬olia Mathematica鈥�. Obecnie jest cz艂onkiem komitet贸w redakcyjnych czasopism 鈥濬olia Mathematica鈥� oraz 鈥濲ournal of Applied Analysis鈥�. W latach 2006鈥�2019 by艂 cz艂onkiem Komitetu Naukowego Kasy im. J贸zefa Mianowskiego.
W 1987 r. prof. Wilczy艅ski zosta艂 powo艂any na promotora w przewodzie doktoratu honoris causa prof. Zygmunta Zahorskiego. Dwukrotnie by艂 te偶 promotorem w uroczysto艣ci odnowienia doktorat贸w zas艂u偶onych dla Uniwersytetu 艁贸dzkiego 鈥� w 2010 r. dla prof. Jana S. Lipi艅skiego, a w 2012 r. dla prof. Zbigniewa Jakubowskiego.
W uznaniu zas艂ug prof. dr hab. W艂adys艂aw Wilczy艅ski otrzyma艂 wiele odznacze艅 i wyr贸偶nie艅 鈥� pocz膮wszy od nagr贸d Polskiego Towarzystwa Matematycznego oraz Ministra Nauki i Szkolnictwa Wy偶szego za prac臋 doktorsk膮 oraz nagrody Ministra Nauki i Szkolnictwa Wy偶szego za prac臋 habilitacyjn膮, poprzez Br膮zowy Krzy偶 Zas艂ugi i Krzy偶 Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, po nagrod臋 Ministra Nauki i Szkolnictwa Wy偶szego za badania naukowe i rozw贸j m艂odej kadry, Z艂ot膮 Odznak臋 Uniwersytetu 艁贸dzkiego, Medal 鈥濽艁 w S艂u偶bie Spo艂ecze艅stwu i Nauce鈥� i Nagrod臋 Miasta 艁odzi.
Bez w膮tpienia najwa偶niejszym efektem pracy zawodowej prof. Wilczy艅skiego jest powstanie w 艁odzi szko艂y funkcji rzeczywistych. Nieprzerwanie od 1976 r. Profesor prowadzi seminarium z topologii g臋sto艣ci w Katedrze Funkcji Rzeczywistych. Ma te偶 wielkie zas艂ugi w nawi膮zaniu w latach osiemdziesi膮tych wsp贸艂pracy o艣rodka 艂贸dzkiego ze 艣rodowiskiem uczonych ameryka艅skich skupionych wok贸艂 czasopisma 鈥濺eal Analysis Exchange鈥�. Zesp贸艂, kt贸ry stworzy艂 prof. Wilczy艅ski, powszechnie znany jako 艁贸dzka Szko艂a Funkcji Rzeczywistych (za granic膮 tak偶e pod nazw膮 Wilczy艅ski鈥檚 School of Real Functions), owocnie wsp贸艂pracuje z zespo艂em naukowym Instytutu Matematyki Politechniki 艁贸dzkiej (pocz膮tkowo prowadzonym przez prof. Tadeusza 艢wi膮tkowskiego, p贸藕niej przez prof. W艂adys艂awa Wilczy艅skiego, a od 1996 r. przez prof. Marka Balcerzaka), a tak偶e z o艣rodkami w Neapolu (W艂ochy), Bratys艂awie (S艂owacja), Atenach (Grecja), Northfield i Morgantown (USA).
Oprac. dr hab. Ma艂gorzata Filipczak