Badanie rozpocz臋te w 1938 roku, obejmowa艂o dwie bardzo r贸偶ne grupy: student贸w Harvardu oraz ch艂opc贸w z robotniczych dzielnic Bostonu. Z czasem w艂膮czono w nie tak偶e ich partner贸w i dzieci, co sprawi艂o, 偶e dzi艣 mamy do dyspozycji unikatow膮, trwaj膮c膮 ponad 80 lat baz臋 danych o tym, jak ludzie si臋 starzej膮, rozwijaj膮, kochaj膮, choruj膮 i dojrzewaj膮.
Badacze regularnie przeprowadzali wywiady, testy zdrowotne i psychologiczne, pytali o satysfakcj臋 z 偶ycia, przyja藕nie, ma艂偶e艅stwa, samotno艣膰, sukcesy i pora偶ki. I cho膰 艣ledzono setki zmiennych, jedna powraca艂a z niepodwa偶aln膮 si艂膮: osoby, kt贸re w doros艂o艣ci mia艂y bliskie, wspieraj膮ce relacje 鈥� z partnerami, rodzin膮, przyjaci贸艂mi czy spo艂eczno艣ci膮 鈥� by艂y zdrowsze, 偶y艂y d艂u偶ej, mia艂y wi臋ksz膮 odporno艣膰 psychiczn膮 i poczucie sensu. Co wi臋cej, te relacje nie musia艂y by膰 idealne 鈥� wa偶ne by艂o poczucie, 偶e w trudnej chwili mo偶na liczy膰 na drugiego cz艂owieka. Samotno艣膰 natomiast okazywa艂a si臋 dramatycznie szkodliwa 鈥� fizjologicznie r贸wnie niebezpieczna jak palenie papieros贸w, psychicznie za艣 prowadzi艂a do depresji, chor贸b serca, pogorszenia pami臋ci, a w skrajnych przypadkach 鈥� przedwczesnej 艣mierci.
To przes艂anie 鈥� 偶e dobre 偶ycie buduje si臋 na dobrych relacjach 鈥� ma szczeg贸lne znaczenie w instytucjach takich jak uniwersytety. Bo uniwersytet to nie tylko miejsce przekazywania wiedzy czy zdobywania tytu艂贸w. To tak偶e 鈥� a mo偶e przede wszystkim 鈥� przestrze艅 spo艂eczna. Miejsce, gdzie spotykamy innych, budujemy wi臋zi, stajemy si臋 cz臋艣ci膮 wsp贸lnoty.
Dlatego Uniwersytet 艁贸dzki, nasza uczelnia, 艣wiadomie podejmuje dzia艂ania, kt贸re s艂u偶膮 budowaniu 艣rodowiska otwartego, bezpiecznego i wspieraj膮cego. G艂臋boka potrzeba przynale偶no艣ci, widzialno艣ci i bycia uznanym za warto艣ciowego cz艂owieka to nie jest dodatek do procesu edukacyjnego 鈥� to jego fundament. Ka偶dy cz艂owiek 鈥� niezale偶nie od orientacji psychoseksualnej, to偶samo艣ci p艂ciowej, koloru sk贸ry, pochodzenia czy wyznania 鈥� potrzebuje tego samego: by膰 widzianym, wys艂uchanym i przyj臋tym takim, jakim jest.
Wierzymy, 偶e to, jak traktujemy siebie nawzajem, ma bezpo艣redni wp艂yw na to, jak uczymy si臋, pracujemy i 偶yjemy.
Tekst: dr hab. Katarzyna de Lazari-Radek, prof. U艁
Pride Month to czas celebracji r贸偶norodno艣ci, ale tak偶e przypomnienie o odpowiedzialno艣ci, kt贸r膮 jako spo艂eczno艣膰 akademicka ponosimy 鈥� by tworzy膰 uniwersytet, w kt贸rym ka偶da osoba 鈥� studentka, student, doktorant, doktorantka, pracowniczka i pracownik 鈥� czuje si臋 dostrze偶ona, wspierana i r贸wna.
Ka偶da osoba w naszej spo艂eczno艣ci jest wa偶na. Razem budujemy miejsce, w kt贸rym r贸偶nice nie dziel膮, a wzbogacaj膮.
Oceniajmy, ale tylko prace zaliczeniowe, otwierajmy umys艂y, ale nie tylko na wiedz臋, szanujmy innych, ale bez 鈥瀉le鈥�!
Proud member of #UniLodzteam