Spotkanie wokół książki „Trwoga powietrzna. Ukraińscy artyści i instytucje kultury w czasie wojny�
Spotkanie ropoczeło się podkreśleniem prowadzącego, że książka ma wartość nie tylko socjologiczną, ale również historiograficzną — jako zapis doświadczenia wojny rosyjsko-ukraińskiej widzianego oczami artystów i ludzi kultury, który będzie zyskiwał na znaczeniu w kolejnych latach.
Autorzy opowiedzieli o genezie projektu i o tym, że obaj badacze — socjolog sztuki i fotografik, profesor Akademii Sztuk Pięknych — w naturalny sposób skupili się na środowisku artystycznym oraz instytucjach kultury. W trakcie rozmowy omówiono jedną z kluczowych obserwacji płynących z wywiadów: mimo narastającego napięcia przed lutym 2022 roku niemal nikt z rozmówców nie był psychicznie przygotowany na wybuch pełnoskalowej wojny. Autorzy porównali ten mechanizm ze wspomnieniami prof. Jana Szczepańskiego z 1939 roku, wskazując na uniwersalne doświadczenie wyparcia zagrożenia.
Podkreślono również, że doświadczenie wojny było silnie zróżnicowane geograficznie — inne we Lwowie, Kijowie czy Charkowie. Jednocześnie, odwołując się do koncepcji „hiperobiektu� Timothy’ego Mortona, autorzy pokazali, że wojna przenika każdy aspekt życia, dociera wszędzie i do każdego — nie da się przed nią skryć ani o niej zapomnieć.
Wspólnym mianownikiem postaw badanych artystów okazał się imperatyw zaangażowania — potrzeba „znalezienia sobie wojennej pracy�. Przybierało to różne formy: od organizowania wystaw, przez wożenie książek do frontowych miasteczek, po dokumentowanie rzeczywistości.
Ważnym wątkiem dyskusji była także kwestia ukraińskiej tożsamości kulturowej i relacji z kulturą rosyjską. Rozmówcy autorów kwestionowali pojęcie „wielkiej kultury rosyjskiej�, próbując odzyskać dorobek twórców ukraińskiego pochodzenia, przypisywany dotychczas Rosji, a także świadomie przechodząc na język ukraiński w swojej twórczości artystycznej.
Prof. Marek Domański omówił rolę fotografii w projekcie oraz doświadczenie współpracy w duecie. Zdjęcia dokumentujące pustki i nieobecności stanowią wizualny język uzupełniający wywiady, budowany w oparciu o wieloletnią współpracę badawczą obu autorów.
Po pytaniach od publiczności spotkanie zakończyło się refleksją prowadzącego, że książka z każdym rokiem będzie zyskiwać na znaczeniu, a po zakończeniu wojny stanie się jednym z ważniejszych źródeł do zrozumienia nie tylko tego konkretnego konfliktu, ale również uniwersalnych mechanizmów funkcjonowania społeczeństwa w czasie wojny.
Zapis spotkania dostępny jest
Kolejne spotkanie #EkSocCzyta
Na kolejne spotkanie zapraszamy już 26 maja 2026 roku, o godz. 17.00. Porozmawiamy o nowej książce Marty Madejskiej „Ostatni gasi światło. Przypowieści o transformacji� opublikowanej w listopadzie 2025 roku nakładem wydawnictwa „Czarne�.
Marta Madejska przyjechała do �odzi z Bytowa na Pomorzu. Autorka nagradzanego reportażu historycznego „Aleja Włókniarek� (Wyd. Czarne, 2018), redaktorka, reporterka, archiwistka społeczna, kwerendzistka, muzealniczka, aktywistka związana ze Stowarzyszeniem Topografie. Jest również, od ub. roku, absolwentką VIP U�.
„Ostatni gasi światło� to jej najnowsza książka. Wykorzystując mozaikę różnych źródeł od reporterskich obserwacji, przez historie mówione, po stare numery „Przyjaciółki� i ostatnie odcinki Polskiej Kroniki Filmowej, autorka opowiada na nowo historię polskiej transformacji. Przypowieści o ludziach, miejscach i zdarzeniach splatają się w polifoniczną narrację o latach przełomu.
Rozmowę z Martą Madejską poprowadzi dr Mikołaj Mirowski.