Przemys艂aw Owczarek jest poet膮, a z zawodu antropologiem kultury. Pracuje jako redaktor, animator, muzealnik i wyk艂adowca tw贸rczego pisania. W rozmowie z krytykiem i historykiem literatury Jakubem Skurtysem autor o swoim najnowszym dziele m贸wi tak:
鈥濳atawotra鈥� narodzi艂a si臋 po d艂ugim czteroletnim kryzysie, g艂臋bokiej depresji, czasie, w kt贸rym wszystkie sfery mojego 偶ycia przesta艂y by膰 bezpieczne. Jest gestem pod pr膮d. Chc臋 si臋 zmierzy膰 z j臋zykiem, do艣wiadczeniem i materi膮 na sw贸j, w miar臋 niepodleg艂y, spos贸b. Stawk膮 nie jest wi臋c dost臋p do czytelnik贸w, miejsce na rynku i bardzo przemy艣lana strategia tworzenia produkt贸w poetyckich. Stawk膮 jest 鈥瀊ior贸偶norodno艣膰鈥� tekstu, jego 偶ycie w jak najszerszym znaczeniu, od podziemnego biotopu po las z jego pi臋trami
Pisarz Marek Bie艅czyk recenzuj膮c tekst 艂贸dzkiego poety, zauwa偶a 偶e:
Owczarek nadaje swojemu m贸wieniu o tym, co polityczne, 鈥瀉ktualne鈥�, o tym, co okre艣la si臋 eufemistycznie w prasie 鈥瀊ol膮czkami鈥�, od razu wymiar metafizyczny. Odstrza艂 sarny, decyzja radnych, wyci臋cie drzewa wpisuj膮 si臋 w pozachwilowe, pozaanegdotyczne odniesienia, w ostateczno艣ci 鈥� niczym chi艅skie cienie olbrzymiej膮 na tle wieczno艣ci
Z kolei krytyczka literacka Joanna Mueller przyznaje:
Dawno nie czyta艂am czego艣 pisanego tak bardzo na wku*wie, na wyciu, na rozpaczy. A zarazem, bez egzaltacji, minoderii, utwory o 艁odzi s膮 jakby moim wyciem o Warszawie. Teksty 鈥瀦 dziczy鈥�, gdzie si臋 szuka wytchnienia od 偶yciowego mroku, to prawdziwe wytchnienie o tyle, 偶e sama nie bardzo mam gdzie go szuka膰 i gdzie ucieka膰. Wi臋c czyta艂am 鈥濳atawotr臋鈥� mocno przez siebie. Ja si臋 w 鈥濳atawotrze鈥� odnalaz艂am bardzo, odnalaz艂am w swoim zagubieniu
Na temat 鈥濳atawotry鈥� wypowiedzia艂 si臋 r贸wnie偶 poeta i t艂umacz Jakub Kornhauser:
Owczarek burzy przyzwyczajenia, bo bierze nas w obroty s艂贸w i poj臋膰, nie boj膮c si臋 ryzykownych wolt i przeskok贸w mi臋dzy znaczeniami. Burzy porz膮dki i hierarchie, bo daj膮c nura w 艣rodek mikronarracji o makrosprawach, nie zapomina o perspektywie drobnych graczy naszego ekosystemu. Porusza, a nawet wstrz膮sa 鈥� intymno艣ci膮, odwag膮 i szczero艣ci膮, dla kt贸rej warto da膰 si臋 ponie艣膰 mi臋dzy lasem i miastem, mi臋dzy ruczajem i 艣ciekiem, a p贸藕niej run膮膰 w czelu艣膰 katawotry tylko po to, by wdrapa膰 si臋 w艣r贸d szczelin i wywierzysk na powierzchni臋.
Szerszy kontekst dla odczytu poezji Owczarka i dyskusji wyznaczaj膮 kategorie znaczeniowe jak kontrkulturowe zaanga偶owanie poezji i jej ekokrytyczny potencja艂.
鈥濳atawotra鈥� powsta艂a w ciemnym ogniu buntu, w oporze wobec demokratycznych praktyk i w ho艂dzie Matce Ziemi
podsumowuje Przemys艂aw Owczarek.
O AUTORZE
Przemys艂aw Owczarek (ur. w 1975 r.) 鈥� poeta, z zawodu antropolog kultury, doktor nauk humanistycznych, redaktor, animator, muzealnik, wyk艂adowca tw贸rczego pisania. Autor siedmiu ksi膮偶ek poetyckich. Laureat Nagrody im. Jacka Bierezina za debiut ksi膮偶kowy. Za poemat proz膮 鈥濩yklist鈥� nominowany do Nagrody Literackiej Gdynia i uhonorowany nagrod膮 Polskiego Towarzystwa Wydawc贸w Ksi膮偶ek za ksi膮偶k臋 poetyck膮. Jego wiersze t艂umaczono na j臋zyk angielski, niemiecki, bo艣niacki i bu艂garski.
Fotografi臋 Przemys艂awa Owczarka wykona艂 Micha艂 Strokowski.
Tekst 藕r贸d艂owy: Biuro Literackie
Redakcja: Bartosz Ka艂u偶ny (CKiPR U艁)