Drugi tom jest gotowy i zredagowany. Trzeci? Powiedzmy, 偶e si臋 pisze" - m贸wi Anna Szumacher.
Ale po co ta archeologia?
Kiedy ludzie dowiaduj膮 si臋, co studiowa艂am dosy膰 cz臋sto pytaj膮: Ale po co wybra艂a艣 ten kierunek? Nawet w wywiadach ta kwestia si臋 pojawia, wi臋c chyba od tego nale偶a艂oby zacz膮膰. No bo kto normalny, maj膮cy jakiekolwiek poj臋cie o rynku pracy i cho膰by mglist膮 nadziej臋 na emerytur臋 czy etat wybiera archeologi臋?
Po pierwsze, zdefiniujcie s艂owo "normalny". Po drugie, rynek pracy zmienia si臋 dosy膰 pr臋偶nie i to, co kiedy艣 wydawa艂o si臋 dobrym pomys艂em po kilku latach ju偶 takim nie jest. Poza tym, nie oszukujmy si臋, nie ka偶dy ucze艅 jest przewodnicz膮cym samorz膮du szkolnego, ju偶 w gimnazjum planuje karier臋 i ma wszystko rozpisane w tabelkach. S膮 te偶 tacy, kt贸rzy maj膮 problemy na lekcjach polskiego, ale jednocze艣nie pisz膮 fantastyk臋 pod 艂awk膮 i zdaj膮 matur臋 z tego przedmiotu najlepiej w klasie.
Kiedy sz艂am na archeologi臋 to by艂 ca艂kiem du偶y i popularny kierunek. I uczyli tam profesorowie z prawdziwego zdarzenia, z olbrzymim do艣wiadczeniem w terenie i setkami przeczytanych (i napisanych) ksi膮偶ek. To by艂o niesamowite do艣wiadczenie na poziomie intelektualnym i towarzyskim, bo na archeologi臋 nie id膮 ludzie nudni. Ka偶dy tam trafi艂 z powodu jakiej艣 dr膮偶膮cej go g艂臋boko pasji: do historii, do przygody, do bada艅 i wyjazd贸w w najdziwniejsze miejsca. P贸艂 roku sp臋dzi艂am te偶 na Erasmusie we Francji i cho膰 na pocz膮tku czu艂am si臋 tam straszliwie samotna (by艂am jedyna z Polski), to jeszcze po latach mam znajomych rozsianych po 艣wiecie. W bonusie posiad艂am umiej臋tno艣膰 strzelania z 艂uku (zaj臋cia na tamtejszym WF-ie). Wi臋c nie, nie 偶a艂uj臋, 偶e posz艂am na archeologi臋 wtedy, kiedy posz艂am.
Kiedy dosz艂am do wniosku, 偶e doktorat nie jest mi potrzebny do szcz臋艣cia, i 偶e raczej nie zostan臋 na uczelni po magisterce, wybra艂am drugi kierunek, tym razem nie na Wydziale Filozoficzno-Historycznym, tylko na Filologicznym. Wtedy te偶 stwierdzi艂am, 偶e kompletnie nie widz臋 si臋 w telewizji, ale zakocha艂am si臋 w radiu. Umiera艂am ze strachu, owszem, ale na mi艂o艣膰 nic si臋 nie poradzi.
Dzi臋ki redaktor Joannie Sikorzance, po studiach trafi艂am do Radia 艁贸d藕, gdzie u boku Ani Grobli艅skiej sp臋dzi艂am ponad dwa wspania艂e lata opowiadaj膮c o ksi膮偶kach i wydarzeniach kulturalnych. Niewiele rzeczy mo偶e si臋 r贸wna膰 z magi膮 radia. To by艂 te偶 czas, kiedy je藕dzi艂am na wywiady, poznawa艂am pisarzy, zacz臋艂am pojawia膰 si臋 na konwentach - czyli zjazdach fantast贸w, mi艂o艣nik贸w literatury, gier, komiks贸w i szeroko poj臋tej popkultury. Pracowa艂am te偶 w agencjach PR-owych i gazecie.
Studia i fantastyka
Przez ca艂y ten czas pisa艂am. Debiutowa艂am na samym pocz膮tku 2010 roku opowiadaniem o ko艅cu 艣wiata, a potem ju偶 jako艣 posz艂o. Czasami nie mia艂am w ci膮gu roku ani jednego opublikowanego tekstu, innym razem trafia艂y si臋 trzy. Obecnie dobijam do dwudziestu opublikowanych opowiada艅; cz臋艣膰 z nich pojawi艂a si臋 w e-zinach, inne w antologiach konwentowych. Kilkakrotnie by艂am wyr贸偶niona w konkursie 艢wietlnego Pi贸ra.
Prze艂om nast膮pi艂 w 2016 roku, kiedy wygrany konkurs zapewni艂 mi umow臋 z Fabryk膮 S艂贸w (czytelnicy fantastyki to wydawnictwo znaj膮 dobrze), ca艂a antologia ma zreszt膮 tytu艂 mojego opowiadania. W 2017 roku zosta艂am dwukrotnie nominowana do nagrody im. Janusza A. Zajdla i wtedy nabra艂am ju偶 tyle pewno艣ci, 偶e doko艅czy艂am ksi膮偶k臋 i pos艂a艂am j膮 w 艣wiat. Ksi膮偶k臋, kt贸rej kompletnie szalon膮 koncepcj臋 doceni艂o jedno z wi臋kszych wydawnictw na rynku, czyli Wydawnictwo Dolno艣l膮skie.
A wi臋c gdzie teraz w艂a艣ciwie jestem? Wsz臋dzie, bo mam tras臋 promocyjn膮 "S艂owodzicielki". Od kwietnia objecha艂am ju偶 Pozna艅, Warszaw臋, 艁贸d藕 i Wroc艂aw, a w najbli偶szych dw贸ch miesi膮cach pojawi臋 si臋 w Skierniewicach, ponownie w 艁odzi i w Kielcach i je艣li wszystko dobrze p贸jdzie, r贸wnie偶 w Toruniu i Krakowie. Drugi tom jest gotowy i zredagowany. Trzeci? Powiedzmy, 偶e si臋 pisze. Mam te偶 kilka pomys艂贸w w zapasie i przynajmniej jedn膮 gotow膮 powie艣膰 w "szufladzie".
Czy studia na dw贸ch kierunkach jako艣 mi pomog艂y w pisaniu? Na pewno w rozwoju osobistym, w odkryciu co chc臋 robi膰 w 偶yciu, ale przede wszystkim czego nie chc臋 robi膰 - a ta wiedza jest wbrew pozorom o wiele wa偶niejsza. Mia艂am czas, by rozwin膮膰 si臋 jako cz艂owiek, by nauczy膰 si臋 wielu na poz贸r absurdalnych rzeczy, kt贸re jednak pomagaj膮 mi teraz w budowaniu quasi-艣redniowiecznych 艣wiat贸w czy tworzeniu r贸偶norodnych postaci. Nawet je艣li dosz艂am do tego czytaj膮c o wi臋藕bie dachowej czy - z drugiej strony - perswazji i manipulacji (polecam ksi膮偶ki Roberta B. Cialdiniego, najlepsza lektura przez ca艂y licencjat).
Czy dotar艂abym w to samo miejsce, czyli do wydawnictwa i profesji autora ksi膮偶ek, wybieraj膮c dwa zupe艂nie inne kierunki? Prawdopodobnie tak, bo pisanie to 偶ycie. I, jak wida膰, decyzje, kt贸re podejmujemy w wieku kilkunastu lat nie musz膮 wp艂ywa膰 na nasz膮 przysz艂o艣膰. Nie jeste艣my punktami i procentami, nie definiuje nas jak膮 szko艂臋 sko艅czymy, jakie studia wybierzemy czy jak膮 prac臋 b臋dziemy wykonywa膰. Moje CV nie mie艣ci si臋 na jednej stronie i mo偶e z jednej strony 偶a艂uj臋, 偶e nie mam od lat jednej pracy na stabilnym etacie, ale przynajmniej nigdy si臋 nie nudz臋. 呕ycie jest kr贸tkie, sprawmy, by by艂o ciekawe.
Uniwersytet 艁贸dzki to najwi臋ksza uczelnia badawcza w centralnej Polsce. Jej misj膮 jest kszta艂cenie wysokiej klasy naukowc贸w i specjalist贸w w wielu dziedzinach humanistyki, nauk spo艂ecznych i 艣cis艂ych. U艁 wsp贸艂pracuje z biznesem, zar贸wno na poziomie kadrowym, zapewniaj膮c wykwalifikowanych pracownik贸w, jak i naukowym, oferuj膮c swoje know-how przedsi臋biorstwom z r贸偶nych ga艂臋zi gospodarki. Uniwersytet 艁贸dzki jest uczelni膮 otwart膮 na 艣wiat - wci膮偶 ro艣nie liczba ucz膮cych si臋 tutaj student贸w z zagranicy, a polscy studenci, dzi臋ki programom wymiany, poznaj膮 Europ臋, Azj臋, wyje偶d偶aj膮 za Ocean. Uniwersytet jest cz臋艣ci膮 艁odzi, dzia艂a wsp贸lnie z 艂odzianami i dla 艂odzian, anga偶uj膮c si臋 w wiele projekt贸w spo艂eczno-kulturalnych.
Zobacz nasze projekty naukowe na
Tekst 藕r贸d艂owy: Anna Szumacher
Redakcja: Centrum Promocji U艁