Historia, która nie mija
Rozmowa koncentruje się wokół pytania, jak traumatyczne doświadczenia wpływają na nasze emocje, relacje społeczne i sposób myślenia o szczęściu. Punktem wyjścia jest książka „Traumaland. Polacy w cieniu przeszłości”, w której prof. Michał Bilewicz pokazuje, że skutki wojny, przemocy i niepewności nie kończą się wraz z ich formalnym zakończeniem. Pozostają obecne w społeczeństwie przez kolejne pokolenia.
Jeśli mielibyśmy wskazać wspólne doświadczenie, które ukształtowało współczesnych Polaków, byłaby to traumatyczna historia wojny
– pisze prof. Michał Bilewicz.
Autor pokazuje, że doświadczenia wojny, przemocy i niepewności nie kończą się wraz z ich formalnym zakończeniem. Pozostają w ludziach – w ich reakcjach, przekonaniach i emocjach – i mogą być przekazywane z pokolenia na pokolenie.
Wytworzone w tamtym czasie odruchy – lęku, nieufności, przekonania o niesprawiedliwości świata – zostają z nami na długo.
W dialogu nie brakuje także osobistych wspomnień. Oboje rozmówcy przywołują historie swoich rodzin i doświadczenia dziadków, którzy przeżyli okupację. Dzięki temu naukowa refleksja zyskała bardzo osobisty, ludzki wymiar.
14 czerwca – rocznica pierwszego masowego transportu więźniów do Auschwitz
Na publikację nagrania wybraliśmy 14 czerwca, kiedy to przypada rocznica pierwszego masowego transportu więźniów do niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego Auschwitz. Tego dnia w 1940 roku z tarnowskiego więzienia deportowano 728 polskich więźniów politycznych, którzy stali się pierwszymi ofiarami obozu. Badania prowadzone przez Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau wskazują, że wojnę przeżyło 325 osób z tego transportu, śmierć poniosło 292 więźniów, a los 111 pozostaje nieznany.
To jedna z tych dat, które przypominają, że historia nie jest wyłącznie zapisem wydarzeń, lecz także doświadczeniem przekazywanym kolejnym pokoleniom. W tym kontekście pytanie o możliwość dobrego życia i szczęścia w świecie naznaczonym traumą nabiera szczególnego znaczenia.
Szczęście mimo wszystko?
W rozmowie pojawia się także perspektywa filozoficzna, którą wnosi prof. Katarzyna de Lazari-Radek. Jak podkreśla:
Dobre życie to stan umysłu. Nie zależy wyłącznie od warunków zewnętrznych, ale od tego, jak interpretujemy to, co nam się przydarza.
Z tego napięcia – między doświadczeniem traumy a możliwością budowania dobrostanu – wyłania się kluczowe pytanie spotkania: czy szczęście jest możliwe w świecie, który nosi w sobie pamięć przemocy i strat?
A także:
Czy mamy prawo do narzekania, zniecierpliwienia, niezadowolenia, kiedy inni wokół nas prawdziwie cierpią?
– zastanawia się badaczka.
Przeciętność receptą na uzdrowienie?
Czy możemy mieć więcej samowspółczucia wobec siebie jako Polacy? Co by to oznaczało? Dostrzeżenie, że nie musimy być narodem aniołów, nie musimy być narodem wyjątkowym, tylko, jesteśmy tacy jak inni i dotyczą nas te same ograniczenia, które dotyczą innych. Uświadomienie sobie wspólnego człowieczeństwa, tego, że jesteśmy ludźmi z wszystkimi tego ułomnościami, być może zmniejszyłoby różnego rodzaju reakcje obronne wtedy gdy podejrzewamy, że ktoś nas nie docenia, czyli reakcji narcystycznych,
– zauważył prof. Michał Bilewicz.
W trakcie rozmowy prof. Katarzyna de Lazari-Radek i prof. Michał Bilewicz poruszyli kwestie wpływu czynników genetycznych na sposób przeżywania traumy i tego, czy i w jakim stopniu predyspozycje biologiczne mogą współkształtować reakcje na trudne doświadczenia. Rozmawiali także o psychologicznym obrazie Polaków wyłaniającym się z badań naukowych i jego możliwych źródłach historycznych i społecznych. Odnieśli się do miejsca Polski w międzynarodowych raportach dotyczących poziomu szczęścia, pytając o czynniki stojące za jego wynikami, oraz do możliwości odzyskiwania kontroli nad własnym życiem po traumatycznych doświadczeniach, w tym mechanizmów psychologicznych sprzyjających odbudowie sprawczości. W rozmowie pojawiło się także zjawisko „mentalności oblężonej twierdzy”, rozumiane jako utrwalony sposób postrzegania świata przez pryzmat zagrożenia i nieufności.
Goście spotkania
Dr hab. Michał Bilewicz, prof. UW – psycholog społeczny, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, założyciel Centrum Badań nad Uprzedzeniami. W swojej pracy bada, jak doświadczenia historyczne i społeczne wpływają na postawy, emocje i relacje między ludźmi. Autor książki „Traumaland. Polacy w cieniu przeszłości”. Prezydent-elekt Międzynarodowego Towarzystwa Psychologii Politycznej oraz wiceprzewodniczący Komitetu Psychologii PAN.
Dr hab. Katarzyna de Lazari-Radek, prof. UŁ jest filozofką i etyczką. Absolwentka filozofii i filologii angielskiej, specjalizuje się w filozofii moralnej, utylitaryzmie, etyce praktycznej i badaniach nad dobrostanem oraz szczęściem.
Od lat współpracuje z Peterem Singerem z którym napisała m.in. książki „The Point of View of the Universe” oraz „Utilitarianism: A Very Short Introduction”, popularyzujące współczesne podejście do etyki utylitarystycznej. Jest także autorką książki „Godny pożądania stan świadomości”, w której analizuje naturę szczęścia i przyjemności.
Więcej dobrych treści o nauce znajdziesz na
Opracowanie: Honorata Ogieniewska, Centrum Współpracy z Otoczeniem i Społecznej Odpowiedzialności Uczelni; zdjęcia: Michał Gruda