W tegorocznym Konkursie zg艂oszono 艂膮cznie 56 prac, z kt贸rych Kapitu艂a nominowa艂a do Nagrody pi臋膰. Opr贸cz zwyci臋skiego dzie艂a, nominowano r贸wnie偶 ksi膮偶ki: Andrzeja Bogus艂awskiego i Ewy Drzazgowskiej J臋zyk w refleksji teoretycznej. Przekroje historyczne. Tom I i II, Adama Kirpszy Jak negocjowa膰 w Brukseli? Proces podejmowania decyzji w Unii Europejskiej, Joanny Nalewajko-Kulikov M贸wi膰 we w艂asnym imieniu. Prasa jidyszowa a tworzenie 偶ydowskiej to偶samo艣ci narodowej (do 1918 roku), , Micha艂a Mencfela Atanazy Raczy艅ski (1788-1874). Biografia.
- Mam g艂臋bokie poczucie, 偶e sztuka uczy nas zwracania uwagi na ludzi i obserwacji ludzi, uczy nas r贸wnie偶 empatii. W pracy humanisty jest to niezwykle istotne. Ta nagroda to jest ogromne zobowi膮zanie przed moim kolejnym tekstem - powiedzia艂a laureatka tu偶 po og艂oszeniu werdyktu.
Zwyci臋ska praca zosta艂a wydana przez Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego, zg艂oszona przez Dziekana Wydzia艂u Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego.
"Niekt贸re ustalenia i fakty, a tak偶e materia艂y ilustracyjne podane przez autork臋 s膮 wstrz膮saj膮ce, lecz nie o epatowanie czytelnika tu chodzi, a ukazanie wszystkich przemilczanych lub wypieranych aspekt贸w traumy wojennej. Jednocze艣nie Dorota Sajewska znakomicie problematyzuje analizowany materia艂: ukazuje "teatr" Wielkiej Wojny jako theatrum mundi, rewaloryzuje tradycj臋 romantyczn膮, stawia fundamentalne pytania z zakresu historiozofii, estetyki i etyki, zmusza do przemy艣lenia powszechnie funkcjonuj膮cej wiedzy historycznej. A przy tym unika ideologizacji i moralizatorstwa, cho膰 jej narracja - pozbawiona retorycznego zdobnictwa - jest empatyczna i sugestywna."- czytamy w recenzji Kapitu艂y Nagrody im. Kotarbi艅skiego.
"Dorota Sajewska, specjalistka od teatru wsp贸艂czesnego, kt贸ra nawet robi teatr, szuka konkretu, chce go dotkn膮膰. St膮d jej zasadnicze pytanie i pomys艂, kt贸ry jest kluczem do sukcesu: jak wygl膮da艂 spektakl w czasie wojny? Na froncie, w okopach, lazaretach, w obozach internowania, w艣r贸d legionist贸w w I Brygadzie? Nic o tym nie wiemy. 呕eby si臋 dowiedzie膰, trzeba by dokona膰 w艂a艣ciwie ekshumacji archiwum, jakiego艣 potwornego wysi艂ku, bo zapomnieli艣my o tym, ju偶 nie m贸wi膮c o tym, 偶e spektakl si臋 rozwiewa. I ona to zrobi艂a, dokona艂a tej niesamowitej sztuki." - m贸wi prof. Aleksander Nawarecki z Uniwersytetu 艢l膮skiego.
Niedzielny wiecz贸r zgromadzi艂 na uroczystej gali w Filharmonii 艁贸dzkiej 艣wiat nauki: nominowanych i Laureatk臋 poprzedniej edycji Konkursu (dr hab. Ew臋 Ko艂odziejczyk), tegorocznych nominowanych, przedstawicieli szk贸艂 wy偶szych w Polsce, w艂adze lokalne, przedstawicieli instytucji i biznesu, absolwent贸w VIP Uniwersytetu 艁贸dzkiego, sympatyk贸w uczelni, media. Gal臋 u艣wietni艂 koncert solowy Leszka Mo偶d偶era.
- Prace, kt贸re w tym roku wp艂yn臋艂y na nasz konkurs, s膮 dowodem znakomitej kondycji polskiej humanistyki, obrazuj膮 jej otwarto艣膰, oryginalno艣膰, nietuzinkow膮 tematyk臋 bada艅 i form臋 prezentacji ich wynik贸w. Ogromnie cieszymy si臋, 偶e uda艂o nam si臋 w ci膮gu tych trzech lat pokaza膰, 偶e polscy humani艣ci w niczym nie ust臋puj膮 swym kolegom z zagranicy, 偶e polska humanistyka jest cz臋艣ci膮 艣wiatowego dorobku - powiedzia艂 Rektor Uniwersytetu 艁贸dzkiego prof. Antoni R贸偶alski.
Uniwersytet 艁贸dzki ustanowi艂 Nagrod臋 w 2015 roku. Ma ona podkre艣li膰 znaczenie bada艅 humanistycznych w nauce, a tak偶e nieocenion膮 rol臋 humanistyki w kszta艂towaniu ludzkiej my艣li, w 偶yciu ka偶dego cz艂owieka i rozwoju spo艂ecze艅stwa. Jest to jedyne tego rodzaju wyr贸偶nienie uniwersyteckie o randze og贸lnopolskiej.
Patronem nagrody jest prof. Tadeusz Kotarbi艅ski - wybitny uczony, humanista, filozof, znakomity nauczyciel, cz艂owiek g艂臋bokiej refleksji i szerokiego spojrzenia na histori臋 ludzkiej my艣li i jej wp艂yw na losy spo艂ecze艅stw. Prof. Kotarbi艅ski by艂 pierwszym rektorem U艁. Ukszta艂towa艂 model pracy naukowej 艂贸dzkich uczonych, kt贸ry przez kolejne dziesi臋ciolecia jest punktem odniesienia dla ca艂ej wsp贸lnoty najwi臋kszej szko艂y wy偶szej Polski Centralnej. Zgromadzi艂 wok贸艂 siebie grono wybitnych nauczycieli, wykszta艂ci艂 znakomitych naukowc贸w. Odegra艂 niezwyk艂膮 rol臋 w rozs艂awianiu polskiej my艣li w 艣wiecie.
Na Uniwersytecie 艁贸dzkim - uniwersytecie klasycznym, humanistyka rozumiana jest, jako pewien typ wra偶liwo艣ci ni偶 jako obszar nauki. Chodzi o to, by zintensyfikowa膰 dzia艂ania przedstawicieli wielu dyscyplin naukowych, nada膰 dynamik臋 nauce, wydoby膰 potencja艂 badawczy i wyzwoli膰 now膮 energi臋.
