91桃色

dr Dawid Misztal, 7 marca 2024, Klub My艣lowy MeMo, Mediateka Memo, 艁贸d藕, ul. Moniuszki 5

dr Marcin M. Bogus艂awski, 27 lutego 2024, Klub My艣lowy MeMo, Mediateka Memo, 艁贸d藕, ul. Moniuszki 5

dr hab. Krzysztof Matuszewski prof U艁, 13 stycznia 2022, Filozofia Tak Bardzo

prof. dr hab. Andrzej Indrzejczak, 22 grudnia 2022, UniLodz Podcasts

dr hab. Wioletta Kazimierska-Jerzyk prof. U艁, 17 maja 2022, UniLodz Podcasts

dr Marcin M. Bogus艂awski, 22 lutego 2022, Ksi臋garnia Do Dzie艂a, UniLodz Podcasts

prof. dr hab. Ryszard Kleszcz, 2 sierpnia 2021, UniLodz Podcasts

28 kwietnia 2021 roku Profesor Ryszard Panasiuk obchodzi艂 swoje 90. urodziny. Z tej okazji odby艂a si臋 sesja, zorganizowana przez Instytut Filozofii Uniwersytetu 艁贸dzkiego oraz 艁贸dzki Oddzia艂 Polskiego Towarzystwa Filozoficznego. Spotkanie w formie zdalnej mia艂o miejsce 6 maja 2021 w godzinach 12:00鈥�14:30. Podczas sesji zabrali g艂os profesorowie: J贸zef Pi贸rczy艅ski, Dariusz Aleksandrowicz, Leon Miodo艅ski, Artur Banaszkiewicz, a spotkanie poprowadzi艂 prof. Andrzej M. Kaniowski. Przygotowali艣my zestaw informacji i zdj臋膰 przybli偶ajacych sylwetk臋 Jubialata. Zapraszamy do zapoznania si臋 z prezentacj膮 

Justyna Kurczak po filologii polskiej wybra艂a studia filozoficzne, a potem karier臋 uniwersyteck膮. Zako艅czy艂a j膮 w 2012 roku po ponad czterdziestu latach nauczania. Jako wyk艂adowca nie by艂a romantycznie porywaj膮ca, ale rzeczowa, solidna, metodyczna. Interesowa艂a si臋 s艂owia艅szczyzn膮, a szczeg贸lnie Rosj膮. Pisa艂a i o s艂owianofilach polskich (przedmiot jej rozprawy habilitacyjnej), i o samej Rosji, do kt贸rej odnosi艂a si臋 bardzo obiektywnie w leksykonie "Idee w Rosji" opracowanym we wsp贸艂pracy z najwybitniejszymi znawcami kultury rosyjskiej w Polsce. Tytu艂 profesora nadzwyczajnego U艁 otrzyma艂a w 2006 roku. O艣rodkiem jej intelektualnych zainteresowa艅 zawsze by艂o s艂owo polskie: pi臋kne, literackie, natchnione. Wydobywa艂a je z dzie艂 Adama Mickiewicza, Andrzeja Towia艅skiego oraz Maurycego Mochnackiego i Kazimierza Brodzi艅skiego (kt贸rych pisma by艂y przedmiotem jej namys艂u w pracy doktorskiej obronionej w 1980 r. na U艁). Otwiera艂a si臋 na tera藕niejszo艣膰, anga偶owa艂a w propagowanie postaw obywatelskich i demokratycznych, kt贸re jak偶e cz臋sto przeciwstawia si臋 obecnie doktrynie chrze艣cija艅skiej. Ona tymczasem umia艂a pogodzi膰 jedno z drugim: by艂a i katoliczk膮, i demokratk膮. Pewnie dlatego w艣r贸d wsp贸艂czesnych tw贸rc贸w polskich szczeg贸ln膮 sympati膮 darzy艂a J贸zefa Tischnera i Jana Twardowskiego. W oddziale 艂贸dzkim PTF przez d艂ugie lata pe艂ni艂a funkcj臋 przewodnicz膮cej komisji rewizyjnej.

Ma艂gorzata Kwietniewska

Zob. 
J. Kurczak, 
J. Kurczak, 
J. Kurczak, 

S艂awoj Olczyk w latach 1962-2011 roku, czyli ca艂e swoje 偶ycie studenckie i zawodowe by艂 zwi膮zany z Uniwersytetem 艁贸dzkim. Po uzyskaniu matury (w specjalno艣ci: elektryk) w Technikum W艂贸kienniczym nr 1 w 艁odzi, podj膮艂 studia na kierunku fizyki 奥测诲锄颈补艂u Matematyczno-Fizyczno-Chemicznego Uniwersytetu 艁贸dzkiego. Po ich uko艅czeniu (w 1967), pracowa艂 na tym wydziale jako sta偶ysta w Zak艂adzie Fizyki Teoretycznej. W tym czasie poj膮艂 studia filozoficzne i w 1969 zosta艂 zatrudniony na stanowisku asystenta w 贸wczesnej Katedrze Filozofii U艁. W tej instytucji zdobywa艂 wszystkie stopnie naukowego awansu. Doktoryzowa艂 si臋 1977 roku na podstawie dysertacji Metodologiczna analiza interpretacji (rozumienia) na przyk艂adzie psychoanalizy, a na podstawie rozprawy pt.: Epistemologiczny sens relatywizmu poznawczego uzyska艂 w 1995 habilitacj臋 i wkr贸tce potem otrzyma艂 stanowisko profesora U艁 w Katedrze Epistemologii i Filozofii Nauki 奥测诲锄颈补艂u Filozoficzno-Historycznego U艁, gdzie pracowa艂 do przej艣cia na emerytur臋 (2011).
Zajmowa艂 si臋 metodologi膮 i filozofi膮 nauki, szczeg贸lnie interesowa艂a go koncepcj膮 Karla Poppera. By艂 autorem ksi膮偶ki i licznych naukowych artyku艂贸w publikowanych w 鈥濻tudiach Filozoficznych鈥�, 鈥濳ulturze i Spo艂ecze艅stwie鈥� oraz tomach zbiorowych. Bardzo anga偶owa艂 si臋 w sprawy nauczania, bra艂 udzia艂 w komisjach powo艂ywanych do opracowania program贸w dydaktycznych, przez 4 lata pe艂ni艂 funkcj臋 pe艂nomocnika dyrektora IF ds. dydaktyki, by艂 opiekunem studi贸w wieczorowych i sekretarzem Komitetu Okr臋gowego Olimpiady Filozoficznej w 艁odzi.

***

Z Profesorem Olczykiem pracowa艂am w jednej katedrze, tj. w Katedrze Filozofii a p贸藕niej w Katedrze Epistemologii i Filozofii Nauki U艁 prawie cztery dekady, a przez kilka lat blisko wsp贸艂pracowali艣my. Przez d艂ugi czas mieli艣my kontakty przypadkowe i powierzchowne, lubi艂am Go jednak jako mi艂ego, kulturalnego i pogodnego cz艂owieka. Poznali艣my si臋 bli偶ej w latach 2001-2005, kiedy by艂am dyrektorem Instytutu Filozofii a On moim pe艂nomocnikiem ds. dydaktyki. Omawiali艣my wtedy sprawy nauczania i kwestie studenckie. Uj膮艂 mnie przy tym swoim zaanga偶owaniem, niezwyk艂膮 wra偶liwo艣ci膮, taktem, wiedz膮 psychologiczn膮 i wyczuciem. W tych rozmowach niepostrze偶enie przechodzili艣my na kwestie og贸lne dotycz膮ce wychowania i relacji mi臋dzyludzkich. Du偶o si臋 od Niego nauczy艂am, a niekt贸re Jego uwagi mam w pami臋ci do dzisiaj.
S艂awoj imponowa艂 mi r贸wnie偶 tym, jak dzielnie, z pogodn膮 twarz膮 znosi艂 dotkliwe konsekwencje swojej nieuleczalnej choroby, kt贸ra dotkn臋艂a go bardzo wcze艣nie.

Aldona Pobojewska
艁贸d藕, 25 stycznia 2023

Zob. S. Olczyk,

Dr Barbara Mejbaum uko艅czy艂a studia filozoficzne w Uniwersytecie Warszawskim w 1955 roku. Wkr贸tce potem, na mocy nakazu pracy, zosta艂a zatrudniona jako asystentka w Katedrze Podstaw Marksizmu, Filozofii Marksizmu i Leninizmu w Wy偶szej Szkole Ekonomicznej w Katowicach. Pracowa艂a tam dwa lata, tj. do likwidacji tego rodzaju instytucji w uczelniach wy偶szych.
W 1958 roku mgr Mejbaum zosta艂a przyj臋ta na asystentur臋 w Katedrze Filozofii Uniwersytetu Wroc艂awskiego. Przez dziesi臋膰 lat uczy艂a tam filozofii na polonistyce oraz etyki na pedagogice i filozofii. Przygotowywa艂a r贸wnie偶 programy i materia艂y dydaktyczne.  
Naukowo pani Mejbaum zajmowa艂a si臋 zagadnieniami metaetycznymi: analiz膮 poj臋膰 etycznych i moralnych. Tej problematyce po艣wi臋ci艂a swoj膮 rozpraw臋 doktorsk膮 pt. 鈥濧naliza terminu dobro w filozofii G.E. Moore鈥檃鈥�. W 1968 roku zosta艂a zwolniona z pracy we Wroc艂awiu.
Po dwu latach dr Barbara Mejbaum otrzyma艂a anga偶 jako starsza wyk艂adowczyni w Akademii Medycznej w 艁odzi, gdzie prowadzi艂a zaj臋cia z filozofii na Wydziale Lekarskim i Farmaceutycznym. W 1976 roku powo艂ano J膮 w tej Uczelni na kierownika zak艂adu ze stanowiskiem docenta. W ramach swoich obowi膮zk贸w wyk艂ada艂a wtedy etyk臋 zawodow膮 dla student贸w farmacji; napisa艂a skrypt do 膰wicze艅 z filozofii; egzaminowa艂a doktorant贸w, prowadzi艂a r贸wnie偶 seminarium z antropologii filozoficznej.
Pracuj膮c w Akademii Medycznej w 艁odzi, dr Barbara Mejbaum zajmowa艂a si臋 naukowo warto艣ciami 偶ycia i zdrowia w naukach medycznych i w etyce lekarskiej. Ponadto bada艂a zagadnienie wzor贸w osobowych, ich kszta艂towanie si臋 i przemiany. Tej problematyki dotyczy Jej ostatni artyku艂 鈥濿z贸r osobowy jako kategoria filozoficzna鈥�. W sumie w swojej karierze akademickiej opublikowa艂a 16 tekst贸w.
W 1979 roku dr Barbara Mejbaum zosta艂a zatrudniona w charakterze adiunkta w Katedrze Filozofii Uniwersytetu 艁贸dzkiego. Na tym stanowisku, a nast臋pnie na stanowisku starszej wyk艂adowczyni, prowadzi艂a na r贸偶nych kierunkach studi贸w zaj臋cia z historii filozofii, etyki i antropologii filozoficznej. Odesz艂a na emerytur臋 w 1997 roku.
Do ko艅ca 偶ycia by艂a zapalon膮 turystyk膮. Uwielbia艂a p艂ywa膰.

Aldona Pobojewska, 艁贸d藕, stycze艅 2023

Zob.
B. Mejbaum,
B. Mejbaum,

Biogram prof. Ryszarda Panasiuka napisany w zwi膮zku z przyznaniem mu Medalu Merentibus