Profesor Micha艂 Majewski, urodzony w dn. 31.08.1930 r. w Koreliczach k. Nowogr贸dka, rozpocz膮艂 prac臋 w Uniwersytecie 艁贸dzkim w roku 1955 jako asystent w Katedrze Fizyki Teoretycznej. Od roku 1958 kontynuowa艂 prac臋 jako starszy asystent, a nast臋pnie od roku 1964 jako adiunkt. W 1964 r. obroni艂 przed Rad膮 Wydzia艂u Matematyki, Fizyki i Chemii U艁 rozpraw臋 doktorsk膮 w dziedzinie fizyki wysokich energii. Tematem rozprawy by艂a tzw. wielorodna produkcja cz膮stek. Od 1984 r. Micha艂 Majewski pracowa艂 na stanowisku starszego wyk艂adowcy. W 1995 r. przeszed艂 na emerytur臋. W tym samym roku obroni艂 w Instytucie Wysokich Energii w Protvino k. Sierpuchowa (Rosja) rozpraw臋 habilitacyjn膮 dotycz膮c膮 problem贸w tzw. mieszania stan贸w w teorii hadron贸w oraz kwestii istnienia egzotycznych cz膮stek zwanych glueballami i powr贸ci艂 do pracy w U艁 w pe艂nym wymiarze godzin. Ostatecznie przeszed艂 na emerytur臋 w 2005 r. Nadal pracowa艂 na Wydziale Fizyki i Informatyki Stosowanej U艁, korzystaj膮c z tradycyjnego przywileju pracownik贸w uniwersytet贸w europejskich, a publikowane przez niego w贸wczas prace stanowi艂y cz臋艣膰 dorobku naukowego Wydzia艂u.
Profesor Micha艂 Majewski jest jedn膮 z najwa偶niejszych postaci w historii fizyki teoretycznej na Uniwersytecie 艁贸dzkim. By艂 opiekunem, mentorem i wzorem dla kilku pokole艅 艂贸dzkich fizyk贸w-teoretyk贸w, m. in. Wac艂awa Tybora, Jakuba Rembieli艅skiego, Paw艂a Ma艣lanki, Piotra Kosi艅skiego i in. Jego inteligencja, prawo艣膰, 偶yczliwo艣膰 oraz intelektualna uczciwo艣膰 wywiera艂y wielkie wra偶enie na ka偶dym, kto si臋 z nim styka艂. Jego wk艂ad polega艂 nie tylko na prowadzeniu w艂asnych, oryginalnych bada艅, lecz r贸wnie偶 na gotowo艣ci s艂u偶enia pomoc膮 i dzielenia si臋 z innymi swoj膮 rozleg艂膮 wiedz膮. Jest niew膮tpliwie, obok prof. W. Tybora, wsp贸艂tw贸rc膮 艂贸dzkiej szko艂y fizyki teoretycznej.
W latach 1981-1984 Profesor Micha艂 Majewski by艂 zast臋pc膮 dyrektora Instytutu Fizyki Uniwersytetu 艁贸dzkiego. Mia艂 istotny udzia艂 w procesie zagospodarowywania nowo wybudowanego gmachu Instytutu Fizyki. W olbrzymiej mierze Jego osobist膮 zas艂ug膮 by艂o spokojne przeprowadzenie Instytutu przez nie艂atwy okres pierwszych lat dziewi膮tej dekady XX w.
Na wysokie uznanie zas艂uguje szeroka dzia艂alno艣膰 dydaktyczna Profesora Micha艂a Majewskiego. Prowadzi艂 zaj臋cia z termodynamiki, elektrodynamiki klasycznej i kwantowej, mechaniki klasycznej i kwantowej oraz og贸lnej teorii wzgl臋dno艣ci. Jego zaj臋cia by艂y bardzo wysoko oceniane przez student贸w. Prawie wszyscy pracuj膮cy aktualnie na Wydziale fizycy-teoretycy byli jego studentami.
Dzia艂alno艣膰 Profesora Micha艂a Majewskiego zosta艂a doceniona przez 艣rodowisko, czego wyrazem by艂o przyznanie mu odznacze艅: Krzy偶a Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski, Z艂otego Krzy偶a Zas艂ugi, Medalu Komisji Edukacji Narodowej, Medalu 鈥濽艁 w S艂u偶bie Spo艂ecze艅stwu i Nauce鈥� oraz Medalu za szczeg贸lne zas艂ugi dla Uniwersytetu 艁贸dzkiego 鈥濽niversitas Lodziensis Merentibus鈥�.
Trudno przeceni膰 wk艂ad Profesora Micha艂a Majewskiego w rozw贸j fizyki teoretycznej w Uniwersytecie 艁贸dzkim. Dotyczy to zar贸wno strony merytorycznej (rozwin膮艂 oryginalne metody analizy mas hadron贸w, zaproponowa艂 nowatorskie podej艣cie do problemu poszukiwania tzw. glueball贸w polegaj膮ce na rozpatrywaniu ich hipotetycznych w艂asno艣ci w kontek艣cie analizy multiplet贸w zawieraj膮cych r贸wnie偶 mezony kwarkowe, by艂 m. in. cz艂onkiem 艂贸dzkiego zespo艂u zajmuj膮cego si臋 tzw. grupami kwantowymi), jak i cech osobowo艣ciowych: otwarto艣ci na wsp贸艂prac臋 i wymian臋 my艣li, gotowo艣ci do pomocy i 偶yczliwo艣ci.
Dzisiaj szczeg贸lnie wspominamy Pana Profesora Majewskiego. Pozostaje zawsze w naszych sercach.