91ɫ

Krzysztof Kamil Baczyński – poeta, grafik i uczeń. Cenne rękopisy w zbiorach Biblioteki Uniwersytetu Łódzkiego

1 sierpnia przypada rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego – jednego z najtragiczniejszych wydarzeń w historii Polski XX wieku. W czasie 63 dni walk życie straciło od około 150 do 200 tysięcy osób. Wśród poległych znaleźli się również wybitni przedstawiciele polskiej kultury – poeci i pisarze pokolenia Kolumbów, młodzi ludzie, których dorosłość przypadła na czas II wojny światowej. Do tego pokolenia należeli między innymi Tadeusz Gajcy, Krystyna Krahelska, Zdzisław Stroiński oraz Krzysztof Kamil Baczyński – jeden z najwybitniejszych poetów swojego pokolenia.

Opublikowano: 01 sierpnia 2026

Baczyński, żołnierz Armii Krajowej i podchorąży batalionu „Parasol”, poległ 4 sierpnia 1944 roku w Pałacu Blanka podczas pierwszych dni Powstania Warszawskiego. W powszechnej świadomości pozostaje przede wszystkim poetą, jednak jego działalność artystyczna obejmowała również grafikę. Przed wybuchem wojny planował podjąć studia na Akademii Sztuk Pięknych, marzenia te przekreśliła jednak okupacja. Zainteresowania plastyczne realizował między innymi poprzez tworzenie rękopiśmiennych tomików poetyckich, starannie projektowanych pod względem typograficznym i wzbogacanych autorskimi ilustracjami. Część tych wyjątkowych obiektów znajduje się obecnie w Warszawie – w zbiorach Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza oraz Biblioteki Narodowej.

Cenne pamiątki związane z twórczością i biografią Krzysztofa Kamila Baczyńskiego znajdują się również w zbiorach Biblioteki Uniwersytetu Łódzkiego. 

Należą do nich m.in. rękopiśmienne i maszynopiśmienne wiersze podarowane przez poetę Zuzannie Chuweń oraz trzy zeszyty szkolne z okresu jego nauki w gimnazjum. Szczególną wartość przedstawiają dwa rękopiśmienne pierwowzory tomów Wyspa szczęścia i Wybrane wiersze (Akc. Rps. 5190-5191) uzupełnione o kilkanaście utworów rozproszonych. Jak zauważa Emilia Zaczkowska-Szypowska w artykule Tomy rękopiśmienne Krzysztofa Kamila Baczyńskiego wobec kultury rękopisu, „Wszystkie utwory łączą, zgodnie z dedykacją, okoliczności powstania – czas po wspólnie spędzonych wakacjach w Jugosławii”. Zachowane rękopisy dokumentują młodzieńczą relację poety z Zuzanną Chuweń, do której Baczyński przesyłał swoje utwory do Lwowa w 1938 roku. Zarówno karty rękopiśmienne, jak i maszynopiśmienne zawierają odręczne dopiski autora oraz adresatki. Jeden z pierwszych komentarzy Baczyńskiego brzmi: „Napisz, czy zrozumiałaś i który Ci się najwięcej podoba (o ile w ogóle...)”. W innym miejscu poeta wyjaśnia znaczenie elegii, nadając objaśnieniu osobisty charakter: „Tutaj żegnam moje dziecięctwo (...) patrzę w życie nowe, ciężkie i już nie słoneczne. Życie albo smutne, albo wyzute z przeżyć gwałtownych, silnych radości, których tyle ma dziecięctwo. Chcę jak kiedyś marzyć (...)”. Wśród utworów dedykowanych Zuzannie Chuweń znajdują się m.in.: Elegia, Złodziej, Modlitwa, Pieśń o Szczęściu, Spotkanie dalekie, [Inc.] Dzisiaj jest dzień bez ciała [...], [Inc.] najdroższa dni jak bańki mydłem gryzą w oczy [...], Małej Zu małe wspomnienie. Sanna, Śmierć oraz Dla Zuzy. [Inc.] Róże nad ranem się perlą rozkwitem.

Zeszyty gimnazjalne Baczyńskiego stanowią unikatową kategorię źródeł archiwalnych – pozwalają prześledzić proces kształtowania się warsztatu przyszłego poety, jego edukację oraz rozwój wrażliwości literackiej i estetycznej. Najstarszym z zachowanych rękopisów jest zeszyt do historii starożytnej z klasy I gimnazjalnej z roku szkolnego 1933/1934 (Akc. Rps 5192). Liczący 66 kart rękopis zawiera notatki szkolne oraz odręczne ilustracje, stanowiąc interesujące świadectwo edukacji młodego Baczyńskiego. Szczególną wartość mają dwa zeszyty z języka polskiego z roku szkolnego 1936/1937 (Akc. Rps 5193), prowadzone podczas nauki w Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie. Zachowane rękopisy obejmują notatki, ćwiczenia oraz wypracowania, a jeden z zeszytów zawiera również dołączony odręczny rysunek. Materiały te pozwalają spojrzeć na Baczyńskiego nie jako na uznanego poetę, lecz jako ucznia rozwijającego własny język literacki, sposób interpretowania tekstów kultury oraz wrażliwość estetyczną. Zeszyt do języka polskiego został podzielony na trzy części: „Lektury”, „Ćwiczenia w mówieniu i pisaniu” oraz „Nauka o języku”. Zachowane wypracowania można odczytywać jako pierwsze próby krytycznoliterackie przyszłego poety. Pokazują one nie tylko sposób interpretowania literatury, lecz także wyjątkową dojrzałość języka oraz wrażliwość młodego autora.

Wśród omawianych lektur znalazły się między innymi Z ziemi chełmskiej Władysława Reymonta, Sen Bolesława Prusa, Nocny lot Antoine'a de Saint-Exupéry'ego oraz Tajfun Josepha Conrada. O ile w interpretacji Nocnego lotu Baczyński zwracał uwagę na rolę przyrody, pisząc: „W powieści lotniczej opisy przyrody mają znaczenie wybitne. Lotnik znajdujący się w przestrzeniach i pustce nocy, przez długie godziny obcujący ciągle z przyrodą złą i groźną, zbliża się do niej, zna jej uśmiechy i gniew”, o tyle wypracowanie poświęcone Tajfunowi pokazuje jego niezwykłą umiejętność analizy psychologicznej i literackiej. Młody Baczyński dostrzega, że siła twórczości Conrada tkwi nie w kreowaniu niezwykłych bohaterów, lecz w ukazywaniu ludzi pozornie zwyczajnych. Pisze: „Bohaterowie J. Conrada-Korzeniowskiego to ludzie nie wyróżniający się niczym szczególnym”, podkreślając, że nie są to postacie idealizowane ani heroiczne. Zauważa również, że autor „przedstawia nam w swych utworach ludzi prawdziwych, żywych”, a zainteresowanie czytelnika buduje dzięki przenikliwej analizie ich charakterów i doświadczeń. W dalszej części wypracowania Baczyński trafnie zauważa, iż „życie rzeczywiste interesuje nas i tak bardzo porywa”, jeśli zostanie ukazane z odpowiednią wnikliwością psychologiczną i artystyczną. Rozważania kończy spostrzeżeniem, że Conrad przedstawia „niezwykłość człowieka zwykłego”. Ta szkolna interpretacja, napisana przez siedemnastoletniego ucznia, ujawnia nie tylko jego dojrzałość czytelniczą, lecz także umiejętność samodzielnego formułowania sądów literackich oraz niezwykłą wrażliwość na psychologiczny wymiar dzieła.

Dziś szkolne zeszyty Krzysztofa Kamila Baczyńskiego stanowią nie tylko cenne źródło do badań nad historią edukacji polonistycznej II Rzeczypospolitej. Są również świadectwem narodzin wybitnego talentu literackiego, dokumentując proces kształtowania się warsztatu twórczego jednego z najwybitniejszych poetów pokolenia Kolumbów. Pozwalają zobaczyć Baczyńskiego nie tylko jako autora znanych wierszy wojennych, ale także jako uważnego czytelnika, młodego krytyka literackiego i przyszłego artystę świadomie rozwijającego własny styl. 

Cyfrowe kopie rękopisów znajdujących się w zbiorach Biblioteki Uniwersytetu Łódzkiego są dostępne w Bibliotece Cyfrowej UŁ, dzięki czemu badacze oraz wszyscy zainteresowani twórczością Krzysztofa Kamila Baczyńskiego mogą zapoznać się z tym wyjątkowym materiałem źródłowym.

Tekst: Zespół Oddziału Zbiorów Specjalnych, Biblioteka UŁ

Opublikowano: Agnieszka Woś-Moder

ul. Narutowicza 68, 90-136 Łódź
NIP: 724 000 32 43
Adres do doręczeń elektronicznych (ADE): AE:PL-74796-17640-IHHIV-17
KONTAKT​ċċċċċċ

© 2009-2026, 91ɫ