91桃色

Pracownia Etnografii i Bada艅 nad Folklorem

W pracy naukowo-badawczej zale偶y nam na rozwijaniu i upowszechnianiu wiedzy specjalistycznej dotycz膮cej: tradycyjnej kultury ludowej 鈥� tradycyjnego 艣wiatopogl膮du i powtarzalnych praktyk kulturowych (艣wi膮tecznych, obrz臋dowych, codziennych) oraz folkloru r贸偶nych 艣rodowisk spo艂ecznych, ludowo艣ci jako kategorii teoretycznej i metodologicznej, wsp贸艂czesnych implikacji i zastosowa艅 wiedzy ludowej i sztuki nieprofesjonalnej na gruncie wzornictwa, architektury, po偶ywienia, rzemios艂a, problematyki region贸w kulturowych, muzealnictwa, archiw贸w etnograficznych, historii nauki, etnografii publicznej i interwencyjnej.

Naszym celem jest r贸wnie偶 wsp贸艂praca ze 艣rodowiskiem zewn臋trznym 鈥� instytucjami kultury, sektorem NGO, biznesem, w celu wytyczenia potencjalnych obszar贸w wsp贸艂dzia艂ania (od dzia艂a艅 na rzecz owych podmiot贸w po tworzenie wiedzy we wsp贸艂dzia艂aniu z nimi).

Prowadzimy etnograficzne badania jako艣ciowe in vivo oraz in situ oraz badania w typie desk research na danych zastanych oraz materia艂ach archiwalnych, a tak偶e badania por贸wnawcze m.in. na poziomie etnografii region贸w Polski i Europy. Realizujemy badania etnograficzne na zlecenie i przygotowujemy specjalistyczne ekspertyzy w zakresie etnografii i folkloru, popularyzujemy tradycyjn膮 wiedz臋 etnograficzn膮, dotycz膮c膮 m.in. region贸w kulturowych (skupiaj膮c si臋 szczeg贸lnie na obszarze 艂贸dzkim), a tak偶e wskazujemy mo偶liwo艣ci wykorzystania tej wiedzy w nowych kontekstach kulturowych. Formu艂ujemy interwencyjne diagnozy spo艂eczne, stosujemy r贸wnie偶 odr臋bn膮 metod臋 badania nt. form aktywno艣ci, odwo艂uj膮c膮 si臋 do dorobku szeroko rozumianej nauki zaanga偶owanej (jak np. etnografia publiczna, krytyczna czy interwencyjna).

Badamy:

przekazy tradycyjnego i wsp贸艂czesnego folkloru, formy oralne, pi艣mienne, wizualne, funkcjonuj膮ce w r贸偶nych 艣rodowiskach i kontekstach spo艂ecznych (folklor miejski, zawodowy, rodzinny, towarzyski), przekazy folkloru rozpowszechniane przez media i nowoczesne technologie, obecne w obiegu kultury popularnej, w tym zjawisko folkloru internetowego (e-folklor) oraz folkloryzm;

• komunikacj臋 nieformaln膮, tradycj臋 kultury oralnej i jej wsp贸艂czesne kontynuacje oraz dokumenty przestrzeni prywatnej (w tym prywatne pi艣miennictwo) w perspektywie antropologicznej;

• kultur臋 偶ycia codziennego, w tym wsp贸艂czesne praktyki zamieszkiwania i estetyzacji przestrzeni domowej, relacje cz艂owiek 鈥� przedmiot oraz status i znaczenie przedmiot贸w w kontek艣cie praktyk 偶ycia codziennego, kultury popularnej oraz dizajnu, wsp贸艂czesne praktyki kulinarne i ich powi膮zania z tradycj膮 kulturow膮 oraz zachowania z obszaru prywatnej ekonomii i 偶ycia gospodarczego;

• wy艂膮czenia i marginalizacje spo艂eczne (uwzgl臋dniaj膮c kwestie p艂ci kulturowej, do艣wiadczenia podmiot贸w defaworyzowanych, dzia艂anie instytucji i organizacji m.in. III sektora); kreowanie nowych rozwi膮za艅 spo艂ecznych we wsp贸艂pracy z podmiotami, kt贸rych dotyczy zmiana;

• obszary i znaczenia kulturowe wsp贸艂oddzia艂ywania ludzkiego i nie-ludzkiego, tak偶e w kontek艣cie historii kulturowej tego typu zjawisk;

• praktyki dekolonizacyjne i postzale偶no艣ciowe na poziomie m.in. dyskurs贸w naukowych, dydaktycznych, sztuki, tak偶e tzw. common sens oraz dzia艂a艅 z pogranicza AR i PAR czy spo艂ecznych inicjatyw oddolnych.

• regionalist贸w jako animator贸w lokalno艣ci i depozytariuszy okre艣lonej formacji intelektualnej w ich w艂asnej, subiektywnej, autoidentyfikacyjnej, wewn膮trz艣rodowiskowej perspektywie;

• instytucje funkcjonuj膮ce w przestrzeniach ma艂omiasteczkowych i wiejskich, jak np. izby regionalne, domy kultury, biblioteki, a tak偶e organizacje: Ko艂a Gospody艅 Wiejskich, towarzystwa mi艂o艣nicze, grupy pasjonacko-hobbystyczne. Interesuje nas ich zak艂adany i rzeczywisty wp艂yw na to偶samo艣膰 kulturow膮, procesy integracyjne, kapita艂 spo艂eczny;

• muzea w ich roli kulturotw贸rczej i to偶samo艣ciowej jako przestrzenie partycypacyjnego dialogu, etos muzealnika, dziedzictwo i perspektywy muzealnictwa etnograficznego, fenomen kolekcji i kolekcjonerstwa;

• specyfik臋 archiw贸w etnograficznych jako archiw贸w specjalistycznych; mo偶liwo艣ci jakie daje praca na 藕r贸d艂ach zastanych wt贸rnych oraz odczytanie archiwali贸w etnograficznych;

• dzieje 艂贸dzkiego o艣rodka etnograficznego;

• dziecko i dzieci艅stwo w badaniach etnograficznych: postawy i praktyki badawcze, podejmowane tematy, metody pracy z dzie膰mi, sposoby opisu dzieci臋cych 艣wiat贸w; ci膮偶臋, por贸d i po艂贸g jako do艣wiadczenie rodzicielskie.