Odnowienia Doktorat贸w Naukowych: Prof. Jacek Ch膮dzy艅ski
Prof. dr hab. Jacek Ch膮dzy艅ski urodzi艂 si臋 20 listopada 1939 roku. Jest zwi膮zany z Uniwersytetem 艁贸dzkim od 1958 roku. Tutaj w latach 1958鈥�1963 studiowa艂 matematyk臋 i uzyska艂 stopie艅 magistra. W roku 1968 zdoby艂 stopie艅 doktora nauk matematycznych na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu 艁贸dzkiego za prac臋 O pewnym warunku r贸wnowa偶nym hipotezie Riemanna, kt贸rej promotorem by艂 prof. Zygmunt Charzy艅ski. Habilitowa艂 si臋 w 1983 roku, r贸wnie偶 na tym wydziale, na podstawie rozprawy O stabilno艣ci odwzorowa艅 holomorficznych. Tytu艂 profesora nauk matematycznych otrzyma艂 w 1990 roku.
Od uko艅czenia studi贸w prof. Jacek Ch膮dzy艅ski pracowa艂 nieprzerwanie na Uniwersytecie 艁贸dzkim na stanowiskach: asystenta, starszego asystenta, adiunkta, docenta, profesora nadzwyczajnego i profesora zwyczajnego. W latach 1984鈥�1991 kierowa艂 Zak艂adem Funkcji Analitycznych i R贸wna艅 R贸偶niczkowych, a w latach 1992鈥�2010 鈥� Katedr膮 Funkcji Analitycznych i R贸wna艅 R贸偶niczkowych. By艂 cz艂onkiem Komitetu Matematyki PAN (2003鈥�2007), cz艂onkiem rzeczywistym 艁TN (1985鈥�2006) i cz艂onkiem PTM.
Dzia艂alno艣膰 naukowa prof. Jacka Ch膮dzy艅skiego jest zwi膮zana z funkcjami holomorficznymi wielu zmiennych i geometri膮 analityczn膮 zespolon膮. Jest autorem i wsp贸艂autorem 39 prac. Jego badania le偶膮 w nurcie aktualnie prowadzonych na 艣wiecie, a prace zawieraj膮 wyniki odkrywcze i warto艣ciowe.
Do najwa偶niejszych i inspiruj膮cych wynik贸w z jego dorobku nale偶膮: oszacowania wyk艂adnika 艁ojasiewicza (1983), dok艂adne formu艂y na wyk艂adnik 艁ojasiewicza (1988 i 1992), twierdzenia o zbiorach, na kt贸rych osi膮gni臋ty jest lokalny i globalny wyk艂adnik 艁ojasiewicza (1997) oraz twierdzenia o gradiencie odwzorowania wielomianowego w niesko艅czono艣ci (2003).
Prof. Ch膮dzy艅ski by艂 na p贸艂rocznym sta偶u w Uniwersytecie Moskiewskim im. 艁omonosowa (1969/1970), gdzie uczestniczy艂 we wsp贸lnym seminarium wybitnych specjalist贸w B. W. Szabata i E. M. Czirki z analizy zespolonej wielowymiarowej i w seminarium 艣wiatowej s艂awy A. G. Vitushkina z geometrii algebraicznej. Uczestniczy艂 w wyk艂adach A. Andreottiego z analizy zespolonej w CIME w Bressanone (1973). Dwukrotnie bra艂 udzia艂 w Mi臋dzynarodowym Centrum Banacha w Warszawie w tzw. semestrach: z analizy zespolonej 鈥� prowadzonym przez prof. J. Siciaka (1979) oraz z teorii osobliwo艣ci 鈥� prowadzonym przez prof. S. 艁ojasiewicza (1985). Te kontakty zaowocowa艂y wprowadzeniem do bada艅 w Uniwersytecie 艁贸dzkim analizy zespolonej wielowymiarowej i geometrii algebraicznej.
W lutym 1980 roku dr J. Ch膮dzy艅ski powo艂a艂 pionierskie seminarium z zespolonej geometrii algebraicznej 鈥� dyscypliny popularnej w贸wczas na 艣wiecie, a ma艂o uprawianej w kraju. Tutaj m艂odzi matematycy, kt贸rzy dzisiaj s膮 profesorami, pisali pierwsze prace. Wtorkowe seminarium z czasem (od 1984 roku), po obj臋ciu przez J. Ch膮dzy艅skiego kierownictwa zak艂adu, sta艂o si臋 seminarium zak艂adowym, a po zmianach strukturalnych na Uniwersytecie 艁贸dzkim 鈥� katedralnym (1992). Tutaj mieli mo偶no艣膰 poddania si臋 偶yczliwej krytyce naukowej asystenci referuj膮cy przygotowywane rozprawy doktorskie, adiunkci 鈥� rozprawy habilitacyjne i inni uczestnicy seminarium prezentuj膮cy wyniki swoich bada艅.
R贸wnolegle z powo艂aniem przez J. Ch膮dzy艅skiego seminarium, od pocz膮tku lutego 1980 roku cztery zak艂ady Instytutu Matematyki zacz臋艂y organizowa膰 coroczne og贸lnopolskie Konferencje Szkoleniowe z Teorii Zagadnie艅 Ekstremalnych. Na ka偶dej konferencji by艂y prowadzone niezale偶ne seminaria odpowiadaj膮ce dyscyplinom naukowym tych zak艂ad贸w. Od 1981 roku J. Ch膮dzy艅ski zacz膮艂 prowadzi膰 tam seminarium z geometrii analitycznej i algebraicznej zespolonej. Od 1997 roku na konferencji pozosta艂o tylko to jedno seminarium prowadzone przez prof. J. Ch膮dzy艅skiego, a konferencja zmieni艂a nazw臋 na: Konferencja Szkoleniowa z Geometrii Analitycznej i Algebraicznej Zespolonej. Do dzisiaj odby艂o si臋 39 konferencji, z czego prof. J. Ch膮dzy艅ski by艂 organizatorem lub wsp贸艂organizatorem 28 i kierownikiem 21. Zyska艂y one szybko du偶膮 popularno艣膰 w kraju. Dzi臋ki dyskusjom toczonym na tych konferencjach powsta艂o wiele istotnych wsp贸lnych prac naukowych. Tutaj nawi膮za艂a si臋 艣cis艂a wsp贸艂praca mi臋dzy Uniwersytetem 艁贸dzkim a Uniwersytetem Jagiello艅skim, Politechnik膮 艢wi臋tokrzysk膮, Uniwersytetem Miko艂aja Kopernika i ostatnio z Uniwersytetem Sabaudzkim w Chambery. Na tych konferencjach, w przyjaznej atmosferze, wyg艂aszaj膮 pierwsze referaty studenci i doktoranci na r贸wni z profesorami. Z okazji XXX konferencji Rektor Uniwersytetu Jagiello艅skiego prof. Karol Musio艂 z艂o偶y艂 na r臋ce prof. J. Ch膮dzy艅skiego Medal Uniwersytetu Jagiello艅skiego Plus ratio quam vis.
Niew膮tpliw膮 zas艂ug膮 prof. Jacka Ch膮dzy艅skiego jest powstanie, znanego w kraju i za granic膮, 艂贸dzkiego o艣rodka geometrii algebraicznej i analitycznej zespolonej. Zapocz膮tkowane przez Profesora badania naukowe z geometrii algebraicznej s膮 z powodzeniem kontynuowane na naszym Wydziale przez prof. T. Krasi艅skiego i prof. S. Spodziej臋 oraz liczne grono ich uczni贸w. Prof. J. Ch膮dzy艅ski wypromowa艂 czterech doktor贸w, by艂 recenzentem w o艣miu przewodach doktorskich, pi臋ciu przewodach habilitacyjnych, pi臋ciu post臋powaniach o tytu艂 profesora oraz w trzech post臋powaniach o stanowisko profesora zwyczajnego i nadzwyczajnego w Uniwersytecie Jagiello艅skim. By艂 kierownikiem trzech wysoko ocenianych grant贸w: trzyletniego grantu CPBP i dw贸ch trzyletnich grant贸w KBN oraz g艂贸wnym wykonawc膮 w kontynuacji ostatniego z nich.
Prof. J. Ch膮dzy艅ski w czasie przesz艂o pi臋膰dziesi臋ciu lat pracy na Uniwersytecie 艁贸dzkim prowadzi艂 zaj臋cia dydaktyczne na kierunkach matematyki i fizyki oraz na ekonomii. Na matematyce prowadzi艂 wyk艂ady i 膰wiczenia kursowe z analizy zespolonej jednej i wielu zmiennych, z r贸wna艅 r贸偶niczkowych zwyczajnych i cz膮stkowych, z analizy matematycznej oraz wyk艂ady i seminaria z geometrii analitycznej i algebraicznej zespolonej na studiach magisterskich i doktoranckich. Wypromowa艂 ponad dwudziestu magistr贸w. Zaj臋cia prowadzi艂 z du偶膮 precyzj膮 matematyczn膮 i staranno艣ci膮. Studenci wysoko oceniali jego prac臋. Przez wiele lat by艂 opiekunem sekcji teoretycznej na kierunku matematyka.
Prof. J. Ch膮dzy艅ski jest autorem trzech podr臋cznik贸w akademickich: Wst臋p do analizy zespolonej (5 wyda艅: pierwsze w PWN, nast臋pne w Wydawnictwie U艁), Wst臋p do analizy zespolonej. Cz臋艣膰 II. Funkcje holomorficzne wielu zmiennych (3 wydania w Wydawnictwie U艁) i Wst臋p do analizy zespolonej w zadaniach (2 wydania w Wydawnictwie U艁). Wszystkie podr臋czniki zyska艂y bardzo pozytywne recenzje. Z pierwszego korzystaj膮 studenci w wi臋kszo艣ci polskich uniwersytet贸w. Pozosta艂e dwa r贸wnie偶 ciesz膮 si臋 du偶膮 popularno艣ci膮 w innych polskich uczelniach. Opr贸cz powy偶szych podr臋cznik贸w prof. J. Ch膮dzy艅ski jest autorem dw贸ch skrypt贸w z analizy zespolonej (7 wyda艅) i z r贸wna艅 r贸偶niczkowych zwyczajnych. Za pierwszy z nich otrzyma艂 nagrod臋 ministra.
Znacz膮cy jest dorobek organizacyjny prof. J. Ch膮dzy艅skiego na rzecz Uczelni. By艂 mi臋dzy innymi cz艂onkiem Senatu U艁 (1990鈥�1993 i 1996鈥�2005), cz艂onkiem Komisji Statutowej (1993鈥�2005), cz艂onkiem Komisji Odwo艂awczej (1993鈥�2010), cz艂onkiem Kolegium Dzieka艅skiego na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii (1990鈥�1993). Wa偶n膮 rol臋 odegra艂 w Senacie U艁 przy zaniechaniu przedwczesnej decyzji o podziale Wydzia艂u Biologii i Nauk o Ziemi oraz przy zaniechaniu powstania dw贸ch nowych zamiejscowych wydzia艂贸w U艁 w Tomaszowie Mazowieckim. W roku 1991 bra艂 czynny udzia艂 w likwidacji przez Senat U艁 instytut贸w i powrotu do struktury katedralnej. Jako cz艂onek Kolegium Dzieka艅skiego nadzorowa艂 powr贸t do struktury katedralnej na kierunku matematyka i wprowadzenie Instytutu Matematyki jako federacji katedr. W 1996 r. uczestniczy艂 czynnie przy wydzielaniu Wydzia艂u Matematyki z Wydzia艂u Matematyki, Fizyki i Chemii.
Profesor dzia艂a艂 r贸wnie偶 spo艂ecznie na rzecz Uniwersytetu 艁贸dzkiego. By艂 mi臋dzy innymi cz艂onkiem Prezydium Rady Zak艂adowej ZNP na U艁 (1996鈥�2000) i delegatem Instytutu Matematyki na WZD NSZZ 鈥濻olidarno艣膰鈥� (1981). W roku 1977 jako cz艂onek Prezydium Rady Zak艂adowej ZNP przyczyni艂 si臋 do cofni臋cia decyzji o zwolnieniu z U艁 opozycjonisty dra W. Nied藕wieckiego.
By艂 kilkana艣cie razy wyr贸偶niany nagrodami Rektora za dzia艂alno艣膰 naukow膮, dydaktyczn膮 i organizacyjn膮. Zosta艂 odznaczony Z艂ot膮 Odznak膮 ZNP, Br膮zowym Krzy偶em Zas艂ugi, Z艂ot膮 Odznak膮 U艁, Z艂otym Krzy偶em Zas艂ugi, Medalem U艁 鈥濿 S艂u偶bie Spo艂ecze艅stwa i Nauki鈥�, Medalem 50-lecia Uniwersytetu 艁贸dzkiego, Medalem Komisji Edukacji Narodowej i Medalem Universitas Lodziensis Merentibus.
Od 1 pa藕dziernika 2014 r. prof. J. Ch膮dzy艅ski przeszed艂 na emerytur臋, ale nadal jest wsp贸艂prowadz膮cym seminarium katedralnego. Jest te偶 cz艂onkiem zespo艂u redakcyjnego materia艂贸w na kolejne konferencje z geometrii analitycznej i algebraicznej. By艂 wsp贸艂autorem dw贸ch publikacji z okazji 70-lecia Uniwersytetu 艁贸dzkiego.
Opracowa艂 prof. dr hab. Stanis艂aw Spodzieja Katedra Funkcji Analitycznych i R贸wna艅 R贸偶niczkowych, Uniwersytet 艁贸dzki