Odnowienia Doktorat贸w Naukowych: Prof. Jan Lipi艅ski
Jan Stanis艂aw Lipi艅ski urodzi艂 si臋 24 listopada 1923 roku w Przemy艣lu w rodzinie nauczycielskiej. Po wybuchu II wojny 艣wiatowej kontynuowa艂 nauk臋 w szkole 艣redniej w Lubaczowie, a w roku 1941, kiedy tamta cz臋艣膰 Polski znalaz艂a si臋 pod okupacj膮 niemieck膮, pracowa艂 jako urz臋dnik w tartaku. Losy wojenne rzuci艂y Go do Warszawy, gdzie prze偶y艂 kilka pierwszych dni powstania warszawskiego. Trafi艂 p贸藕niej do obozu w Pruszkowie, a nast臋pnie zosta艂 wywieziony do przymusowej pracy na Dolnym 艢l膮sku. W roku 1945 zda艂 jako eksternista matur臋 og贸lnokszta艂c膮c膮, a potem pedagogiczn膮 oraz rozpocz膮艂 prac臋 jako nauczyciel w szkole w Zgierzu. W latach 1946-52 studiowa艂 w Uniwersytecie 艁贸dzkim na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym. Uko艅czy艂 studia z dyplomem magistra filozofii w zakresie matematyki. Od roku 1949 pracowa艂 pod kierunkiem profesora Zygmunta Zahorskiego w Uniwersytecie 艁贸dzkim. W roku 1958 uzyska艂 w U艁 stopie艅 naukowy kandydata nauk (odpowiednik dzisiejszego doktora nauk), a w roku 1960 stopie艅 naukowy docenta (odpowiednik doktora habilitowanego). Tytu艂 profesora nadzwyczajnego otrzyma艂 w 1967 roku, a potem zwyczajnego w roku 1977. Profesor Jan Lipi艅ski przez wiele lat kierowa艂 Zak艂adem Funkcji Rzeczywistych w Katedrze Matematyki II, w latach sze艣膰dziesi膮tych by艂 prodziekanem Wydzia艂u Matematyki, Fizyki i Chemii U艁. W 1969 roku Profesor Lipi艅ski przeni贸s艂 si臋 do Wy偶szej Szko艂y Pedagogicznej w Gda艅sku. Bra艂 czynny udzia艂 w organizacji Uniwersytetu Gda艅skiego. Po jego powstaniu w roku 1970 na dwa lata obj膮艂 stanowisko dyrektora Instytutu Matematyki. W latach 1970-1991 by艂 kierownikiem Zak艂adu Funkcji Rzeczywistych i Rachunku Prawdopodobie艅stwa UGd. Przeszed艂 na emerytur臋 w roku 1991.
Dzia艂alno艣膰 naukowa Profesora zwi膮zana jest g艂贸wnie z tez膮 funkcji rzeczywistych i teori膮 miary, a tak偶e r贸wnaniami funkcyjnymi. Jest On autorem ponad pi臋膰dziesi臋ciu prac zawieraj膮cych oryginalne wyniki na temat klas Zahorskiego, zbior贸w Lebesgue鈥檃 dla pochodnych ograniczonych i pochodnych ca艂kowalnych w sensie Riemanna, charakteryzacji funkcji aproksymatywnie ci膮g艂ych, charakteryzacji zbioru punkt贸w rozbie偶no艣ci ci膮gu funkcji ci膮g艂ych do niesko艅czono艣ci, w艂asno艣ci zbioru punkt贸w nier贸偶niczkowalno艣ci funkcji skok贸w i funkcji osobliwych, indykatrysy Banacha, sum funkcji Darboux, przemiennego sk艂adania funkcji, mierzalno艣ci funkcji dw贸ch zmiennych, jednoczesnej charakteryzacji trzech zbior贸w: zbioru punkt贸w ci膮g艂o艣ci, quasici膮g艂o艣ci i klikowo艣ci funkcji rzeczywistych zmiennej rzeczywistej oraz rozszerzenia funkcji do funkcji okresowych. Szczeg贸lne miejsce w dorobku Profesora Lipi艅skiego zajmuj膮 wyniki dotycz膮ce rozbie偶no艣ci ci膮gu funkcji ci膮g艂ych do + niesko艅czono艣ci i- niesko艅czono艣ci, kt贸re przewy偶szaj膮 rezultaty rosyjskiej szko艂y funkcji rzeczywistych oraz twierdzenia o rozszerzaniu funkcji do funkcji okresowych, kt贸rych dowody zawieraj膮 zdumiewaj膮co pomys艂ow膮 konstrukcj臋. Warto wspomnie膰, 偶e wcze艣niejsze wyniki kilku wybitnych polskich matematyk贸w pozwala艂y uzyska膰 tylko rozszerzenie prawie okresowe. Profesor Lipi艅ski rozwi膮za艂 wiele problem贸w postawionych przez czo艂owych specjalist贸w z funkcji rzeczywistych z ca艂ego 艣wiata, ale stawia艂 i rozwi膮zywa艂 tak偶e swoje problemy. Za swoje osi膮gni臋cia naukowe otrzyma艂 w roku 1966 presti偶ow膮 nagrod臋 Polskiego Towarzystwa Matematycznego, nagrod臋 im. Stanis艂awa Zaremby oraz wielokrotnie nagrod臋 Ministra Nauki (lub r贸wnorz臋dnego).
Pod kierunkiem prof. Jana Lipi艅skiego osiem os贸b (4 w 艁odzi i 4 w Gda艅sku) uzyska艂o stopie艅 doktora nauk matematycznych. Z tego grona dwie osoby otrzyma艂y tytu艂 profesora, a jedna stopie艅 doktora habilitowanego. Spo艣r贸d uczni贸w Jego uczni贸w trzy osoby s膮 profesorami tytularnymi, a osiem doktorami habilitowanymi.
Dzia艂alno艣膰 organizacyjna Profesora obejmuje udzia艂 w pracach Rady G艂贸wnej Nauki, Szkolnictwa Wy偶szego i Techniki, Komitetu Nauk Matematycznych PAN, Komitetu Matematyki PAN i r贸偶nych zespo艂贸w dydaktyczno-naukowych przy Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wy偶szego, a p贸藕niej przy Ministerstwie Edukacji Narodowej. Profesor Lipi艅ski by艂 tak偶e prezesem 艁贸dzkiego Oddzia艂u PTM w latach 1963-65 i prezesem Gda艅skiego Oddzia艂u PTM w latach 1979-83.
Dzi臋ki Jego kontaktom z najwybitniejszymi w 艣wiecie specjalistami w dziedzinie funkcji rzeczywistych m艂odsze pokolenia matematyk贸w mia艂y sposobno艣膰 g艂臋bszego zapoznania si臋 z t膮 pi臋kn膮 tematyk膮 i uprawiaj膮cymi j膮 lud藕mi. Profesor do tej pory ch臋tnie uczestniczy w konferencjach z funkcji rzeczywistych wzbogacaj膮c je swoj膮 wiedz膮 i do艣wiadczeniem.