厂艂辞飞辞 kryda 鈥� bo o nie chodzi 鈥� notowane jest m.in. w S艂owniku j臋zyka polskiego pod red. W. Doroszewskiego (II po艂owa XX wieku). Funkcjonuje w nim jako potoczne okre艣lenie kredytu, a tak偶e przestarza艂a forma sygnuj膮ca bankructwo i upad艂o艣膰. Podobne uj臋cie znajdujemy w S艂owniku j臋zyka polskiego pod red. Kar艂owicza, Kry艅skiego i Nied藕wiedzkiego (1902). Czytamy w nim, 偶e przywo艂any wyraz ma kilka wariant贸w ortograficznych: krejda, kreta, kryda, kryjda czy kryta i oznacza m.in. 'kredyt鈥� oraz 'rachunek鈥� (inna definicja to 'kawa艂ek [鈥 u偶ywany do pisania, niekiedy w postaci laseczki鈥�). Redaktorzy s艂ownika podaj膮 藕r贸d艂os艂贸w wyrazu, wi膮偶膮c go z 艂aci艅skim s艂owem creta i niemieckim Kreide. Jak zauwa偶a Andrzej Ba艅kowski, wyja艣niaj膮c pochodzenie jednostki, nale偶no艣ci kredytowe zapisywano niegdy艣 kred膮 鈥� w sklepach czy np. karczmach. Tym nale偶y t艂umaczy膰 fakt, 偶e w jednej formie zawarte by艂y odleg艂e 鈥� jak mog艂oby si臋 dzisiaj wydawa膰 鈥� tre艣ci.
艁膮cz臋 pozdrowienia
Bart艂omiej Cie艣la