Dope艂niacz, bo o tym przypadku gramatycznym rzeczownika jest mowa, to forma do艣膰 k艂opotliwa, poniewa偶 regu艂y doboru ko艅c贸wek fleksyjnych opieraj膮 si臋 w du偶ej mierze na zwyczaju j臋zykowym. Wielki s艂ownik poprawnej polszczyzny (PWN 2014) podaje, 偶e rzeczowniki m臋skie nie偶ywotne przybieraj膮 w dope艂niaczu ko艅c贸wki -a (nazwy narz臋dzi, naczy艅, miar, wag, liczb, miesi臋cy, ta艅c贸w, gier, owoc贸w, grzyb贸w, marek fabrycznych) lub -u (rzeczowniki pochodzenia obcego, abstrakcyjne, zbiorowe i materia艂owe). Jak wida膰, nie uwzgl臋dnia si臋 tu nazw w艂asnych, ani sytuacji, kiedy nazwa w艂asna jest identyczna z wyrazem pospolitym.
W przytoczonych przez Pana formach stosowana bywa inna regu艂a, m贸wi膮ca, 偶e wyb贸r jednej z wymienionych ko艅c贸wek mo偶e wynika膰 z konieczno艣ci odr贸偶niania znacze艅. Np. bala 'kawa艂ka drewna鈥� ale balu 'zabawy tanecznej鈥�, przypadka 'formy gramatycznej鈥� ale przypadku 'zbiegu okoliczno艣ci鈥�. A zatem staramy si臋 inaczej odmienia膰 nazw臋 w艂asn膮 maj膮c膮 tak膮 sam膮 form臋 jak wyraz pospolity lub inna nazwa w艂asna, 偶eby wyra藕nie zaznaczy膰, o czym jest mowa. Ta regu艂a bywa jednak stosowana bardzo niekonsekwentnie, cz臋sto r贸wnie偶 dlatego, 偶e formy w ten spos贸b powsta艂e naruszaj膮 nasze poczucie poprawno艣ci (np. jecha膰 do Brzega?). Zgodnie ze zwyczajem j臋zykowym idziemy zatem na film do Ba艂tyku, chocia偶 jeste艣my bywalcami Nowego 艢wiatu.
Wahania form dope艂niacza nazw w艂asnych wida膰 tak偶e na przyk艂adzie reklamy s艂odyczy produkowanych przez firm臋 Wawel. Pojawia si臋 tam fraza 鈥瀋ukierki z Wawelu鈥�. W zgodzie ze swoim poczuciem j臋zykowym rozumiem to jako 'cukierki z zamku Wawel鈥�. T臋 moj膮 intuicj臋 potwierdzaj膮 przyk艂ady z Korpusu j臋zyka polskiego. A zatem dzie艂a sztuki s膮 z Wawelu, ale cukierki z Wawela.
Izabela R贸偶ycka