W podr臋cznikach gramatyki j臋zyka polskiego jako r贸wnowa偶ne traktuje si臋 dwa sposoby tworzenia analitycznego czasu przysz艂ego. Dopuszcza si臋 zar贸wno formy z bezokolicznikiem (por. 产臋诲臋 chcie膰), jak i z tzw. imies艂owem przesz艂ym na -艂-/-l- (por. 产臋诲臋 chcia艂). Jak napisa艂a Alicja Nag贸rko w Podr臋cznej gramatyce j臋zyka polskiego PWN po艂膮czenia typu 产臋诲臋 rozwi膮zywa艂 wyst臋puj膮 cz臋艣ciej przy podmiotach m臋skich, za艣 z bezokolicznikiem 鈥� przy pozosta艂ych. Mo偶e by膰 to zwi膮zane z czynnikami fonetycznymi, to znaczy d艂ugo艣ci膮 formy 偶e艅skiej lub nijakiej (por. 产臋诲臋 rozwi膮zywa艂a/产臋诲臋 rozwi膮zywa艂o). Kr贸tsze formy bezokolicznikowe (por. 产臋诲臋 谤辞锄飞颈膮锄测飞补膰) maj膮 tak膮 sam膮 liczb臋 sylab jak forma m臋ska. Podobnie Adam Wola艅ski w jednym z komentarzy w Poradni J臋zykowej PWN napisa艂, 偶e oba sposoby tworzenia form czasu przysz艂ego z艂o偶onego traktowane s膮 jako oboczne, z zastrze偶eniem, 偶e forma z bezokolicznikiem jest mniej precyzyjna (nie zawiera bowiem informacji o rodzaju gramatycznym podmiotu).
Pozdrawiam
Elwira Olejniczak