Poruszony przez Pana problem dotyczy wielu wyra偶e艅, w kt贸rych pierwszy jest przys艂贸wkiem, a drugi imies艂owem odmiennym lub przymiotnikiem okre艣lanym przez ten przys艂贸wek. Takie zestawienia zazwyczaj piszemy rozdzielnie (np. cicho pisz膮ca maszyna, daleko id膮cy wniosek, zdalnie kierowany samoch贸d, g艂o艣no m贸wi膮cy lektor). W 鈥濿ielkim s艂owniku ortograficznym PWN鈥� pod red. E. Pola艅skiego znajduje si臋 uwaga, i偶 niekt贸re wyra偶enia tego typu scali艂y si臋 i traktowane s膮 jako wyrazy pisane 艂膮cznie. Dzieje si臋 tak wtedy, kiedy sk艂adniki tych po艂膮cze艅 nie wykazuj膮 ju偶 dora藕nej cechy obiektu, lecz stanowi膮 o jego trwa艂ej w艂a艣ciwo艣ci (np. zestaw g艂o艣nom贸wi膮cy, p艂yta d艂ugograj膮ca).
Rozbie偶no艣ci w zapisie przywo艂anych przez Pana wyra偶e艅 (wolno dzia艂aj膮cy/ wolnodzia艂aj膮cy i szybko dzia艂aj膮cy/szybkodzia艂aj膮cy naw贸z) 艣wiadcz膮 o tym, 偶e okre艣lenia te jeszcze si臋 nie zleksykalizowa艂y. Autorzy tekst贸w wi臋c troch臋 intuicyjnie do tego podchodz膮, niekt贸rzy pisz膮 艂膮cznie, inni roz艂膮cznie.
W moim przekonaniu kluczowe powinno by膰 tutaj stanowisko badaczy, kt贸rzy zajmuj膮 si臋 nawozami. Je艣li rzeczywi艣cie, tak jak Pan to przedstawi艂, wolnodzia艂aj膮cy i szybkodzia艂aj膮cy s膮 okre艣leniami trwa艂ych w艂a艣ciwo艣ci nawoz贸w to zapis powinien by膰 艂膮czny. W przeciwnym razie pozostaje pisownia rozdzielna.
Elwira Olejniczak