Jest pewna grupa liczebnik贸w lub wyraz贸w/ konstrukcji wyra偶aj膮cych stosunki ilo艣ciowe, kt贸re umieszczone w wypowiedzeniu akomoduj膮 form臋 3 os. lp. rodzaju nijakiego, gdy m贸wimy o tym, co minione. Z pewnymi ograniczeniami zaliczamy do nich liczebniki g艂贸wne, np. Siedemdziesi臋ciu m臋偶czyzn m贸wi艂o, Siedem sto艂贸w sta艂o, Tysi膮c pracownic zastrajkowa艂o. W艣r贸d wyj膮tk贸w wskaza膰 mo偶na m.in. liczebniki niem臋skoosobowe od dwa do cztery (Dwie kobiety zastrajkowa艂y, Cztery sto艂y sta艂y) oraz liczebniki niem臋skoosobowe dwu- lub kilkuwyrazowe, w kt贸rych cz艂ony od dwa do cztery oznaczaj膮 jedno艣ci (Dwadzie艣cia cztery kobiety zastrajkowa艂y, Tysi膮c cztery sto艂y sta艂y, Trzydzie艣ci dwa okna zosta艂y sprzedane). Wariantywn膮 sk艂adni臋 maj膮 liczebniki g艂贸wne m臋skoosobowe od dwa do cztery (Dw贸ch m臋偶czyzn przyjecha艂o| Dwaj m臋偶czy藕ni przyjechali; Trzech ch艂opc贸w marudzi艂o| Trzej ch艂opcy marudzili). Tego typu relacji syntaktycznej wymagaj膮 te偶 liczebniki zbiorowe, typu: dwoje, troje, sze艣膰dziesi臋cioro, a tak偶e wyrazy kilka, wiele czy szereg.
Bart艂omiej Cie艣la