W s艂ownikach notowane s膮 oba warianty wyrazu pracownik odnosz膮ce si臋 do kobiet, tj. pracownica i pracowniczka. Ten pierwszy (utworzony analogicznie do par grzesznik 鈥� grzesznica czy zakonnik 鈥� zakonnica) czasem bywa opatrzony kwalifikatorem 耻谤锄臋诲辞飞测, ten drugi z kolei (utworzony analogicznie do par przewodnik 鈥� przewodniczka, uczestnik 鈥� uczestniczka) traktowany jest w wielu 藕r贸d艂ach leksykograficznych jako potoczny (por. wydany w 2018 r. 鈥濿ielki s艂ownik j臋zyka polskiego PWN鈥�, kt贸rego podstaw膮 jest 鈥濽niwersalny s艂ownik j臋zyka polskiego鈥� pod red. Stanis艂awa Dubisza; 鈥濿ielki s艂ownik poprawnej polszczyzny鈥� pod red. Andrzeja Markowskiego), w ostatnich czasach zyskuje jednak na popularno艣ci i coraz cz臋艣ciej mo偶na go dostrzec w r贸偶nego typu przekazach. Niekt贸re opracowania (jak 鈥濿ielki s艂ownik j臋zyka polskiego鈥� PAN pod red. Piotra 呕migrodzkiego czy 鈥濻艂ownik j臋zyka polskiego PWN鈥� w oprac. L. Drabik, A. Kubiak-Sok贸艂, E. Sobol, L. Wi艣niakowskiej) zawieraj膮 tylko has艂o pracownica, a w艣r贸d po艂膮cze艅 wyrazowych pojawiaj膮 si臋 cho膰by pracownica wydzia艂u czy 锄补办艂补诲耻 (WSJP PAN).
Obie formy utworzone s膮 zgodnie z zasadami obowi膮zuj膮cymi w j臋zyku polskim, wyb贸r konkretnej pozostawiam Pa艅stwu.
I jeszcze jedna uwaga edytorska do zapisu form m臋skich i 偶e艅skich: czytelniejsze jest podanie pe艂nych postaci wyraz贸w, tj. ka偶dy/ka偶da student/studentka [ew. w skr贸conej postaci student(ka)], ni偶 zapis 办补偶诲测/补.
Katarzyna Burska