Kompozycja, czyli tworzenie wyraz贸w poprzez 艂膮czenie istniej膮cych ju偶 w j臋zyku jednostek leksykalnych, mo偶e realizowa膰 si臋 na trzy sposoby. Pierwszy z nich to zestawienie, kt贸re charakteryzuje si臋 po艂膮czeniem dw贸ch lub wi臋cej wyraz贸w stanowi膮cych znaczeniowo jedn膮 ca艂o艣膰, np. przemys艂 lekki, wieczne pi贸ro, owczarek podhala艅ski. Drugi 鈥� zrost 鈥� polega na scaleniu dw贸ch lub wi臋cej wyraz贸w zachowuj膮cych swoj膮 posta膰 morfologiczn膮 i uk艂ad sk艂adniowy, pierwszy cz艂on jest zazwyczaj syntaktycznie zale偶ny od drugiego, np. 飞苍颈别产辞飞锄颈臋迟测, dobranoc, rzeczpospolita. Ostatni spos贸b to z艂o偶enie, charakteryzuje si臋 ono obecno艣ci膮 wyk艂adnika morfologicznego, kt贸ry 艂膮czy wyrazy, najcz臋艣ciej jest to interfiks (jak: -o-, rzadziej -i-, -y-), np. 辫辞飞颈别艣肠颈辞辫颈蝉补谤锄, jasnozielony, dusigrosz. 搁补诲颈辞飞臋锄别艂 to rzeczownik z艂o偶ony, kt贸rego parafraza brzmi 'w臋ze艂 radiowy鈥�. Poniewa偶 wyrazy stanowi膮ce tzw. podstaw臋 s艂owotw贸rcz膮 ulegaj膮 w procesie kompozycji przekszta艂ceniu formalnemu, mamy do czynienia ze z艂o偶eniem.
Katarzyna Burska