Regionalizmy to formy j臋zykowe nale偶膮ce do m贸wionej polszczyzny og贸lnej, ale r贸偶ni膮ce si臋 od tych, kt贸re uznane s膮 za og贸lnopolskie. S膮 one dobrze osadzone w tradycji poszczeg贸lnych region贸w, u偶ywane od wielu dziesi膮tk贸w lat i je偶eli u偶ywa si臋 ich w nieoficjalnych rozmowach w domu, w艣r贸d znajomych i innych os贸b z tego samego regionu kraju, nie budz膮 zastrze偶e艅 natury poprawno艣ciowej. Niekt贸re z nich zyskuj膮 nawet status form oficjalnych, jak np. 艂贸dzka migawka (bilet miesi臋czny), czy kra艅c贸wka (p臋tla tramwajowa). Nieco inaczej wygl膮da sytuacja, je偶eli chodzi o szko艂臋. Tu dzieci powinny poznawa膰 formy og贸lnopolskie. Przedszkole jest natomiast przej艣ciowym etapem edukacji i wychowania. Z jednej strony trzeba si臋 stara膰, 偶eby dzieci czu艂y si臋 鈥瀓ak w domu鈥�, czyli u偶ywa膰, przynajmniej w pewnym zakresie, j臋zyka podobnego do tego, do kt贸rego przywyk艂y w rodzinie, z drugiej strony jednak nale偶a艂oby przygotowywa膰 je do nauki w szkole, w tym r贸wnie偶 do pos艂ugiwania si臋 nieco innym j臋zykiem ni偶 odmiana 鈥瀎amilijna鈥�. Regionalizmy b臋d膮 dobrym przyk艂adem tej dwoisto艣ci zada艅. Dziecko, kt贸re zna takie wyrazy z domu, b臋dzie rozumia艂o przekaz z ich u偶yciem, jednak powinno si臋 te偶 dowiedzie膰, 偶e ta sama rzecz mo偶e nazywa膰 si臋 inaczej i 偶e tymi innymi nazwami pos艂ugujemy si臋 np. w przedszkolu czy szkole. Warto te偶 pami臋ta膰, 偶e dziecko, kt贸re danego wyrazu nie zna, mo偶e nie zrozumie膰 polecenia, albo by膰 wy艣miane przez koleg贸w. My艣l臋 wi臋c, 偶e regionalizmami mo偶na si臋 pos艂ugiwa膰 w przedszkolu, zw艂aszcza m贸wi膮c do ma艂ych dzieci, a ze starszymi warto by by艂o przeprowadzi膰 zaj臋cia na ten temat (np. jak nazywaj膮 r贸偶ne rzeczy ich dziadkowie), u艣wiadomi膰 dzieciom, 偶e formy takie s膮 poprawne, 艂adne itp., ale stopniowo wprowadza膰 s艂ownictwo og贸lnopolskie.
Co do samego wyrazu ciapy, to osobi艣cie nie wydaje mi si臋 on szczeg贸lnie 艂adny, wi臋c zrezygnowa艂abym z niego bez 偶alu.
Izabela R贸偶ycka