Odmiana akronim贸w nie jest konieczna. Niezale偶nie od tego, czy u偶ywamy ich wy艂膮cznie w formie podstawowej czy te偶 uwzgl臋dniamy formy zale偶ne, nie pope艂niamy b艂臋du.
Chc膮c odmieni膰 skr贸towiec, musimy wzi膮膰 pod uwag臋 brzmieniow膮 realizacj臋 jego wyg艂osu, 艣ci艣le to, na jak膮 g艂osk臋 b膮d藕 te偶 grup臋 g艂osek si臋 ko艅czy. Akronimy zako艅czone d藕wi臋kiem [k] maj膮 rodzaj m臋ski, st膮d te偶 przypisujemy im ko艅c贸wki typowe dla innych rzeczownik贸w reprezentuj膮cych t臋 grup臋 (konkretnie: wz贸r odmiany rzeczownik贸w m臋skonie偶ywotnych, kt贸rych biernik r贸wny jest mianownikowi). Poprawne formy to: M. EESTEC; D. EESTEC-u; C EESTEC-owi; B. EESTEC; N. EESTEC-iem; Ms. EESTEC-u (por. polski NIK: M. NIK; D. NIK-u; C. NIK-owi; B. NIK; N. NIK-iem; Ms. NIK-u).
Nie ma jednokierunkowej regu艂y, zgodnie z kt贸r膮 mo偶na by rozstrzygn膮膰 spraw臋 u偶ycia wielkich liter w wyrazach urabianych od skr贸towc贸w (w obiegu powszechne s膮 r贸偶ne warianty, np. AK: AK-owiec 鈥� akowiec; AK-owski 鈥� akowski; PSL: PSL-owiec 鈥� peeselowiec; PSL-owski 鈥� peeselowski, ale w wypadku UB tylko ubek i ubecki), przy czym, jak zauwa偶a cz臋艣膰 lingwist贸w, im wi臋kszy stopie艅 przyswojenia wyrazu, tym wyra藕niejsza jest tendencja, by wersaliki zast臋powa膰 ma艂ymi literami. Je艣li pochodne s艂owa tworzone od nazwy wskazanej organizacji maj膮 by膰 komunikatywne i funkcjonowa膰 poza jej przestrzeni膮, radzi艂bym zachowa膰 wersaliki w zapisie wszystkich liter sk艂adaj膮cych si臋 na struktur臋 wyj艣ciow膮. Odbiorcy 艂atwiej b臋dzie w贸wczas skojarzy膰 nazw臋 osoby (pracownika b膮d藕 te偶 sympatyka EESTEC-u) z nazw膮 organizacji.
Formant 鈥�er proponowa艂bym zast膮pi膰 cz膮stk膮 鈥�owiec, zdecydowanie bardziej tradycyjnym elementem dodawanym do derywat贸w od skr贸towc贸w. Rozumiem jednak obawy: nieco polityczne konotacje, wyra藕nie swojski charakter w stosunku do angloj臋zycznego odpowiednika. Co wi臋cej na przestrzeni ostatnich lat ro艣nie produktywno艣膰 formantu 鈥�er w kategorii s艂贸w, kt贸re nazywaj膮 wykonawc贸w czynno艣ci (por. aborter, proteser, sufer, tester).
Zapis EESTECers odbiega od polskiej tradycji. My艣l臋, 偶e ka偶da z os贸b, dla kt贸rej polszczyzna jest warto艣ci膮, powinna opowiada膰 si臋 za stosowaniem rozwi膮za艅 wros艂ych w nasz膮 my艣l normatywn膮. Osobi艣cie jestem pewien, 偶e internacjonalizowanie rozwi膮za艅 ortograficznych czy s艂owotw贸rczych w 偶aden spos贸b nie wp艂ywa na zwi臋kszenie komunikatywno艣ci tego typu jednostek.
Ko艅c贸wk臋 fleksyjn膮 dodawan膮 do skr贸towca 鈥� w wypadku gdy tekst pisany jest wersalikami 鈥� radzi艂bym zapisywa膰 od wielkiej litery. Takie rozwi膮zanie podpowiada Adam Wola艅ski w ksi膮偶ce pt. Edycja tekst贸w. Praktyczny poradnik (PWN, Warszawa 2010): 鈥瀞k艂adaj膮c wyraz, wyra偶enie lub fragment tekstu pismem wersalikowym, nie nale偶y zasadniczo czyni膰 wyj膮tku dla zawartych w nim sp贸jnik贸w, przyimk贸w, ko艅c贸wek gramatycznych, tak偶e dla obcych rodzajnik贸w, przyimk贸w itp. A wi臋c np. PRACA W EUROPIE 鈥� JAK, GDZIE I ZA ILE? (nie: PRACA w EUROPIE 鈥� JAK, GDZIE i ZA ILE?), USTAWA O PGNIG (nie: USTAWA O PGNiG), KIEROWCA TIR-A (nie: KIEROWCA TIR-a) [鈥鈥�.
Bart艂omiej Cie艣la