Wymowa grup sp贸艂g艂oskowych i ewentualne uproszczenia w ich obr臋bie zale偶膮 od rodzaj贸w sp贸艂g艂osek ze sob膮 s膮siaduj膮cych oraz ich umiejscowienia (nag艂os, 艣r贸dg艂os, wyg艂os). W przytoczonym przyk艂adzie wyst臋puj膮 obok siebie sp贸艂g艂oska w艂a艣ciwa d oraz sp贸艂g艂oska p贸艂otwarta n, znajduj膮 si臋 w 艣rodku wyrazu, czyli w 艣r贸dg艂osie. Regu艂y fonetyczne w takim przypadku nakazuj膮 wymawianie obu sp贸艂g艂osek, czyli jedyn膮 dopuszczaln膮 form膮 b臋dzie [widno]. Nie ma mo偶liwo艣ci takiego upodobnienia, by wymawia膰 je jako jedn膮 g艂osk臋. Gdyby sp贸艂g艂oska w艂a艣ciwa i p贸艂otwarta znajdowa艂y si臋 wyg艂osie, dosz艂oby do ubezd藕wi臋cznienia, np. ortograficzne 箩补诲艂 wymawialiby艣my jako [jat艂].
Katarzyna Burska