W pierwszym przytoczonym kontek艣cie wyraz pyszny odnosi si臋 do cechy charakteru polegaj膮cej na ocenianiu siebie zbyt wysoko, jego synonimami s膮 zarozumia艂y, wynios艂y, pr贸偶ny, dumny, butny. Jest on derywatem od s艂owa pycha 鈥檔ad臋cie, buta鈥�, a ono z kolei od pras艂owia艅skiego *pychati 'dysze膰, sapa膰, dmucha膰鈥�. Z kolei leksem pyszny w znaczeniu 'smaczny, bardzo dobry鈥� pochodzi do staropolskiego pycha 'okaza艂o艣膰, wspania艂o艣膰, zbytek鈥�. Jak zaznaczaj膮 redaktorzy 鈥濿ielkiego s艂ownika j臋zyka polskiego鈥�: znaczenie pyszny 'doskona艂y鈥� powsta艂o prawdopodobnie od wt贸rnego pycha 'doskona艂o艣膰, okaza艂o艣膰鈥� jako przejaw pychy 'cechy charakteru鈥�. By艂o po艣wiadczone w polszczy藕nie XVI w., ju偶 w贸wczas pyszny wyst臋powa艂 w znaczeniu 'wspania艂y, okaza艂y, godny podziwu, wystawny鈥�. Jak zatem wida膰, oba przytoczone znaczenia leksemu pyszny pochodz膮 od wyrazu pycha, ale oznaczaj膮cego co innego. Jest to zatem wyraz wieloznaczny, nie za艣 homonim.
Przy okazji warto jeszcze odnotowa膰 inne znaczenia tego wyrazu: 'taki, kt贸ry si臋 komu艣 podoba鈥�, np. pyszny 偶art, pyszna zabawa; 'taki, kt贸ry odznacza si臋 wystawno艣ci膮 i bogactwem, np. pyszny pa艂ac kr贸lewski, pyszny str贸j.
Katarzyna Burska