Odr贸偶nienie dope艂nienia od okolicznika nie zawsze jest 艂atwe, poniewa偶 obie cz臋艣ci zdania s膮 okre艣leniem czasownika, a w pewnych konstrukcjach mog膮 te偶 by膰 okre艣leniami przymiotnik贸w. Okolicznik jest okre艣leniem jako艣ciowym w stosunku do czasownika (pytamy o niego, u偶ywaj膮c zaimk贸w pytaj膮cych, np. jak?, gdzie?, kiedy?, w jakim celu?), natomiast dope艂nienie dotyczy przedmiot贸w obj臋tych dan膮 czynno艣ci膮 (odpowiada na pytania przypadk贸w zale偶nych, np. kogo? czego?, komu? czemu?, kogo? co?). Okolicznik wprowadza dodatkowe informacje na temat czasu, miejsca, sposobu, przyczyny, celu czynno艣ci, podczas gdy dope艂nienie precyzuje obiekt czynno艣ci. Na og贸艂 dope艂nienie nie 艂膮czy si臋 z przys艂贸wkami.
Je偶eli czasownik ruchu (np. j别肠丑补膰, biega膰, p艂ywa膰, skaka膰) posiada przedrostek, to konotuje dope艂nienie, np. wchodz臋 do (czego?) pokoju, doje偶d偶am do (czego?) Krakowa. Je偶eli czasownik ruchu nie posiada przedrostka, to konotuje okolicznik, np. jad臋 (gdzie?) do Krakowa, gospodarz prowadzi go艣cia (gdzie?) do pokoju. Przyk艂ady:
biega w parku 鈥� okolicznik miejsca;
jedzie na wakacje 鈥� okolicznik celu;
pobieg艂a do parku 鈥� dope艂nienie;
pojecha艂a na wakacje 鈥� dope艂nienie;
W wyrazie 辫辞箩别肠丑补膰 jest przedrostek po-, kt贸ry wraz z rdzeniem tworzy czasownik dokonany, w odr贸偶nieniu od niedokonanego j别肠丑补膰. W zdaniu Nasza klasa pojecha艂a na seans mamy dope艂nienie wyra偶one rzeczownikiem w bierniku.
Katarzyna Jachimowska