Zgodnie z tradycyjn膮 norm膮 gramatyczn膮 j臋zyka polskiego forma rodzaju m臋skoosobowego w liczbie mnogiej ma charakter og贸lny. Oznacza to, 偶e wyrazy takie jak: uczniowie, nauczyciele, pracownicy mog膮 odnosi膰 si臋 do grup o mieszanym sk艂adzie p艂ciowym lub do os贸b dowolnej p艂ci.
Stosowanie formy 鈥瀠czniowie s膮 zobowi膮zani...鈥 jest poprawne i zgodne z norm膮 wzorcow膮. Zalet膮 tego wariantu jest zwi臋z艂o艣膰 i przejrzysto艣膰, co jest kluczowe np. w regulaminach czy ustawach.
Warto jednak zauwa偶y膰, 偶e coraz cz臋艣ciej, zw艂aszcza w komunikacji inkluzywnej, stosuje si臋 pary wyrazowe, czyli np. 鈥瀠czniowie i uczennice鈥. Formy rozbudowane podkre艣laj膮 obecno艣膰 obu p艂ci, zwi臋kszaj膮 precyzj臋, pozwalaj膮 unikn膮膰 w膮tpliwo艣ci interpretacyjnych oraz realizuj膮 zasady j臋zyka r贸wno艣ciowego. Nie s膮 one b艂臋dem j臋zykowym ani naruszeniem normy. S膮 wyborem stylistycznym i pragmatycznym, kt贸ry 艣wiadczy o wra偶liwo艣ci nadawcy na kwestie r贸wno艣ciowe. Je艣li redagujemy pisma do rodzic贸w, uczni贸w czy pracownik贸w, u偶ycie form 鈥瀠czniowie i uczennice鈥 lub 鈥瀗auczyciele i nauczycielki鈥 zostanie odebrane jako gest uprzejmo艣ci i nowoczesnego podej艣cia do komunikacji.
Rada J臋zyka Polskiego w komunikatach zauwa偶a, 偶e cho膰 formy m臋skie s膮 tradycyjnie neutralne i wci膮偶 dominuj膮 w tekstach prawnych i urz臋dowych, to d膮偶enie do symetrii (u偶ywania 偶e艅skich ko艅c贸wek i form) jest procesem naturalnym i uprawnionym.
Pozdrawiam
Elwira Olejniczak