Zada艂 Pan interesuj膮ce pytanie z pogranicza poprawno艣ci j臋zykowej i socjolingwistyki informatycznej. Dotyczy ono mechanizmu terminologizacji, czyli procesu, w kt贸rym wyraz z j臋zyka og贸lnego staje si臋 precyzyjnym terminem w konkretnej dziedzinie. Rozstrzygaj膮c t臋 kwesti臋, nale偶y wzi膮膰 pod uwag臋 zar贸wno norm臋 systemow膮, jak i uzus (zwyczaj j臋zykowy) panuj膮cy w naukach 艣cis艂ych i technicznych.
W j臋zyku polskim rzeczowniki m臋skoosobowe, przenoszone do 艣wiata przedmiot贸w lub poj臋膰 abstrakcyjnych, zazwyczaj zmieniaj膮 kategori臋 na m臋skonie偶ywotn膮. Wi膮偶e si臋 to ze zmian膮 ko艅c贸wki w mianowniku liczby mnogiej, co obrazuj膮 pary:
pilot (osoba) 鈥� piloci oraz pilot (urz膮dzenie) 鈥� piloty
dziadek (cz艂onek rodziny) 鈥� dziadkowie oraz dziadek (do orzech贸w) 鈥� dziadki
Zgodnie z t膮 logik膮 kandydat jako cyfra m贸g艂by przyj膮膰 form臋 kandydaty. Dlaczego zatem praktyka j臋zykowa podpowiada nam form臋 kandydaci? Po pierwsze, w grach logicznych cz臋sto personifikujemy elementy, traktuj膮c je jako 鈥瀉ktor贸w鈥� podejmuj膮cych dzia艂ania (podobnie jak w szachach: 鈥瀏oniec bije pionka鈥�). Po drugie, angielska forma candidates jest neutralna rodzajowo, co sprzyja powielaniu polskiej formy domy艣lnej (m臋skoosobowej). Wreszcie, sudoku nie doczeka艂o si臋 jeszcze w Polsce tak sztywnej kodyfikacji terminologicznej jak szachy czy bryd偶.
W zwi膮zku powy偶szym, w oficjalnym opisie zasad oraz w interfejsie aplikacji rekomenduj臋 stosowanie formy kandydaci. Jest to wyb贸r bezpieczniejszy i powszechniejszy.
Cho膰 z czysto lingwistycznego punktu widzenia mo偶na broni膰 formy kandydaty, to w komunikacji z u偶ytkownikiem najwa偶niejsza jest zrozumia艂o艣膰 i zgodno艣膰 z powszechnym zwyczajem (uzusem), a wsp贸艂czesna polszczyzna techniczna wykazuje siln膮 tendencj臋 do zachowywania form osobowych w nazewnictwie funkcji i r贸l obiektowych
(np. w programowaniu: subskrybenci, klienci, agenci).
Pozdrawiam
Elwira Olejniczak