Zakres i problematyka pracy
Monografia stanowi pr贸b臋 rekonstrukcji sposobu relacjonowania konfliktu z lat 1787鈥�1792 w prasie warszawskiej epoki panowania Stanis艂awa Augusta Poniatowskiego. Autorka analizuje zar贸wno przebieg wydarze艅 militarnych i dyplomatycznych, jak i mechanizmy przekazu informacji: 藕r贸d艂a wiadomo艣ci, op贸藕nienia komunikacyjne oraz ideowe uwarunkowania redakcji.
Podstaw臋 藕r贸d艂ow膮 stanowi膮 cztery najwa偶niejsze warszawskie tytu艂y prasowe ko艅ca XVIII wieku. Pomimo braku korespondent贸w wojennych dostarcza艂y one czytelnikom szerokiej wiedzy o konflikcie, korzystaj膮c g艂贸wnie z zagranicznych gazet francuskich, niemieckich i angielskich oraz z korespondencji prywatnej i dyplomatycznej.
Praca ma struktur臋 chronologiczno-problemow膮 鈥� kolejne rozdzia艂y omawiaj膮 kampanie wojenne rok po roku: od 1787 r., przez intensywne dzia艂ania lat 1788鈥�1790, a偶 po negocjacje pokojowe zako艅czone traktatem w Jassach (1792). Szczeg贸ln膮 uwag臋 po艣wi臋cono m.in.:
- obl臋偶eniom Oczakowa i Izmai艂u,
- bitwom pod Fokszanami i Rymnikiem,
- upadkowi Belgradu,
- operacjom morskim na Morzu Czarnym.
Profesor Ma艂gorzata Karkocha pokazuje zr贸偶nicowane postawy redakcji wobec tzw. kwestii wschodniej 鈥� od narracji prorosyjskiej po bardziej protureck膮 i patriotyczno-reformatorsk膮. Prasa jawi si臋 tu nie jako neutralny przeka藕nik informacji, lecz aktywny uczestnik debaty politycznej kszta艂tuj膮cy opini臋 publiczn膮.
Wi臋cej nt. publikacji na stronie wydawcy: