Punktem wyj艣cia jest analiza samego poj臋cia strategii. Echevarria zwraca uwag臋, 偶e termin ten by艂 r贸偶nie definiowany na przestrzeni dziej贸w, a jego znaczenie ewoluowa艂o wraz ze zmianami charakteru wojny. Autor odrzuca uproszczone rozumienie strategii jako sztuki prowadzenia dzia艂a艅 wojennych na poziomie operacyjnym.
Jednym z wa偶niejszych zagadnie艅 poruszanych w ksi膮偶ce jest problem zmieniaj膮cego si臋 charakteru wojny. Echevarria analizuje wp艂yw globalizacji, post臋pu technologicznego i rozwoju 艣rodowiska informacyjnego na wsp贸艂czesne dzia艂ania zbrojne. Wskazuje, 偶e tradycyjne rozr贸偶nienia mi臋dzy wojn膮 i pokojem, frontem i zapleczem czy dzia艂aniami militarnymi i niemilitarnymi staj膮 si臋 coraz mniej wyra藕ne. Z tego wzgl臋du wsp贸艂czesna strategia musi uwzgl臋dnia膰 cyberprzestrze艅, operacje informacyjne oraz konflikty hybrydowe.
鈥濻trategia wojskowa to teoria i praktyka dzia艂a艅, kt贸rych istot膮 jest ograniczenie zdolno艣ci i woli do prowadzenia walki u przeciwnika a偶 do momentu osi膮gni臋cia za艂o偶onego celu. Dzia艂ania te maj膮 miejsce zar贸wno w czasie wojny, jak i pokoju oraz mog膮 obejmowa膰 bezpo艣rednie lub po艣rednie u偶ycie si艂y militarnej. Obni偶enie zdolno艣ci do walki i morale strony przeciwnej osi膮gane jest poprzez budowanie przewagi ilo艣ciowej i jako艣ciowej w sile militarnej, jeszcze zanim rozpoczn膮 si臋 dzia艂ania zbrojne.
G艂贸wne zadanie strategii wojskowej polega na przeciwdzia艂aniu mocnym stronom przeciwnika przy jednoczesnym wyzyskiwaniu jego s艂abo艣ci. Takie podej艣cie zwi臋ksza prawdopodobie艅stwo osi膮gni臋cia przyj臋tych cel贸w.
W praktyce istot膮 strategii jest przechytrzenie przeciwnika nie tylko w aspekcie militarnym, lecz tak偶e dyplomatycznym, a je艣li to mo偶liwe, ekonomicznym i kulturowym, nawet przed podj臋ciem walki zbrojnej i na d艂ugo po jej zako艅czeniu, zar贸wno w wymiarze globalnym, jak i lokalnym鈥�
鈥� pisze we wst臋pie autor.
Antulio J. Echevarria II 鈥� profesor, w latach 2000鈥�2001 stypendysta Fulbrighta NATO, a w latach 2011鈥�2012 Visiting Research Fellowship na Uniwersytecie Oksfordzkim. Jest pracownikiem naukowym w Instytucie Bada艅 nad Polityk膮 Zagraniczn膮 oraz adiunktem w Instytucie Wojny Nowoczesnej. Wcze艣niej by艂 kierownikiem Katedry Studi贸w Wojskowych im. Elihu Roota w US Army War College. Redaktor naczelny US Army War College Press, autor sze艣ciu ksi膮偶ek, w tym: 鈥濧fter Clausewitz" (2001), 鈥濱magining Future War" (2007), 鈥濩lausewitz and Contemporary War" (2007), 鈥濺econsidering the American Way of War" (2014). S艂u偶y艂 w Si艂ach Zbrojnych Stan贸w Zjednoczonych Ameryki P贸艂nocnej.
Link do publikacji