Dr Aleksandra Mijalska jest HRowcem z zami艂owaniem i pasj膮, czerpi膮cym satysfakcj臋 z codziennego kontaktu z lud藕mi, bycia partnerem biznesowo-rozwojowym, kt贸remu bliskie jest promowanie proaktywnej i zespo艂owej postawy. Jest Doktorem Nauk Spo艂ecznych, kt贸ry na co dzie艅 spaja 艣wiat nauki z rzeczywisto艣ci膮 偶ycia codziennego i 艣wiata biznesu. Sfera biznesowa jednostki, jej to偶samo艣膰 oraz cia艂o stanowi膮 przedmiot dalszego jej rozwoju naukowego.
Tytu艂 pracy
"Proteuszowska to偶samo艣膰 naszych czas贸w. Rosn膮ce znaczenie cia艂a w konstruowaniu to偶samo艣ci".
Dynamika otaczaj膮cego nas 艣wiata spo艂ecznego, niebywa艂y post臋p techniczny i technologiczny, zmiany zachodz膮ce w relacjach mi臋dzyludzkich stwarzaj膮, wydawa膰 by si臋 mog艂o, nieograniczone mo偶liwo艣ci ci膮g艂ego poszukiwania i odnajdywania siebie. Ten wachlarz mo偶liwo艣ci pozwala r贸wnie偶 na dystans wobec dotychczasowych norm i warto艣ci, kt贸re niegdy艣 stanowi艂y wyznacznik post臋powania dla wielu ludzi. To jednak tylko jeden z wymiar贸w zasygnalizowanej tutaj problematyki interesuj膮cej socjologa. W niniejszej pracy zosta艂y r贸wnie偶 podj臋te wysi艂ki, by przedstawi膰 spo艂eczne konsekwencje nowego zjawiska, nazwanego 鈥瀟o偶samo艣ci膮 patchworkow膮鈥�, kt贸ra narodzi艂a si臋 w wyniku zmian, jakie zasz艂y w r贸偶nych wymiarach 艣wiata spo艂ecznego jednostek. Rozpowszechnianie si臋 tego nowego typu to偶samo艣ci jednostkowej prowadzi膰 mo偶e do okre艣lonych konsekwencji, kt贸re z perspektywy spo艂ecznej mog膮 by膰 odbierane jako pozytywne, neutralne lub negatywne dla ludzkich podmiot贸w. W koncepcji badawczej autorka zaproponowa艂a dla tego typu nie do ko艅ca okre艣lonego, zmiennego poczucia siebie nazw臋 to偶samo艣ci proteuszowskiej, stanowi膮cej punkt wyj艣cia dla podj臋tych bada艅 empirycznych, podkre艣laj膮c zasadnicz膮, dynamiczn膮 zmienno艣膰 鈥瀓a鈥� w procesie 偶ycia podmiotu, jego r贸偶nokszta艂tno艣膰 i zdolno艣膰 dostosowywania si臋 do zmian w otaczaj膮cej rzeczywisto艣ci spo艂ecznej. Wa偶na tak偶e by艂a dla niej鈥痮bserwacja, 偶e ta dynamiczna zmienno艣膰 to偶samo艣ci podmiotu wywo艂ywana jest przede wszystkim przez ci膮gle pojawiaj膮ce si臋 w przestrzeni komunikacyjnej oceny warto艣ci cz艂owieka poprzez stan jego cielesno艣ci. Tym samym, tworz膮c powy偶sz膮 definicj臋 projektuj膮c膮, odwo艂a艂a si臋 do cech mitologicznego b贸stwa morskiego 鈥� Proteusza, kt贸ry m贸g艂 przybiera膰 rozmaite kszta艂ty w zale偶no艣ci od sytuacji. Szczeg贸lny akcent po艂o偶ony zosta艂 na zweryfikowanie tezy,鈥糴 wsp贸艂czesno艣膰 charakteryzuje si臋 zaskakuj膮cym odrywaniem cielesno艣ci od cech psychicznych i intelektualnych w budowaniu to偶samo艣ci jednostki, w wyniku podj臋tych przez jednostk臋 dzia艂a艅, dotycz膮cych poszukiwania w艂asnego 鈥瀓a鈥�. Postawi艂a tez臋, 偶e w tych trudnych, i czasami konfliktowych poszukiwaniach w艂asnej odr臋bno艣ci, cia艂o stanowi膰 mo偶e nie tyle jedno z wa偶niejszych narz臋dzi do osi膮gni臋cia okre艣lonego rezultatu to偶samo艣ciowego, co przede wszystkim cel sam w sobie, staj膮c si臋 swoistym substytutem鈥痶o偶samo艣ci. Mo偶na nawet wyobrazi膰 sobie tak膮 sytuacj臋, 偶e jednostka definiuje siebie prawie wy艂膮cznie poprzez w艂asn膮 cielesno艣膰, staraj膮c si臋 przy tym, by spe艂nia艂a ona spo艂eczne kryteria atrakcyjno艣ci i zdrowia.
Dzi臋ki przeprowadzonej analizie teoretycznej i badaniom empirycznym dokona艂a wiod膮cej konkluzji, formu艂uj膮c ostateczne rozumienie to偶samo艣ci proteuszowskiej jako: wielowymiarowego, zmiennego i dynamicznego poczucia siebie, w kt贸rym wymienno艣膰 鈥瀓a鈥� determinowana jest przez jednostk臋 w wyniku ch臋ci dostosowywania si臋 do zmian w otaczaj膮cej rzeczywisto艣ci spo艂ecznej, w kt贸rej post臋puje komercjalizacja 偶ycia spo艂ecznego i funkcjonowanie w wirtualnych spo艂eczno艣ciach. Cia艂o stanowi centralny obiekt troski jednostki oraz narz臋dzie do osi膮gni臋cia przemiany to偶samo艣ci jednostki w wyniku przechodzenia przez poszczeg贸lne etapy tego procesu oraz podj臋cia wysi艂ku stosowania r贸偶nego rodzaju praktyk samodyscyplinuj膮cych.
Odwied藕 repozytorium U艁 i .
Motto
鈥濶ie ogl膮daj si臋 za siebie ani nie spozieraj w g贸r臋, zajrzyj do w艂asnego wn臋trza, tam gdzie mieszcz膮 si臋 wszystkie narz臋dzia potrzebne do polepszenia 偶ycia: tw贸j spryt, twoja wola i twoja si艂a鈥� 鈥�&苍产蝉辫;Zygmunt Bauman.