Jakub Rembieli艅ski otrzyma艂 stopie艅 naukowy doktora w 1975 r., doktora habilitowanego w 1984 r., a tytu艂 profesora nauk fizycznych w 1992 r. W latach 1993鈥�2015 kierowa艂 Zak艂adem Fizyki Matematycznej i Informatyki Kwantowej U艁. Od roku 1999 kieruje Katedr膮 Fizyki Teoretycznej na Wydziale Fizyki i Informatyki Stosowanej U艁. W latach 2000鈥�2004 by艂 dyrektorem Instytutu Fizyki U艁, a w latach 2000鈥�2012 cz艂onkiem Senatu U艁. W latach 1999鈥�2018 by艂 cz艂onkiem Komitetu Fizyki Polskiej Akademii Nauk. By艂 r贸wnie偶 wsp贸艂za艂o偶ycielem w 2002 r. Sieci Naukowej Laboratorium Fizycznych Podstaw Przetwarzania Informacji grupuj膮cej 18 uczelni i instytut贸w Polskiej Akademii Nauk; w roku 2007 zosta艂 wybrany przez Rad臋 Naukow膮 na jej g艂贸wnego koordynatora. Profesor Jakub Rembieli艅ski by艂 autorem publikacji prezentuj膮cych wysoki poziom naukowy, co skutkowa艂o jego wyborem do kolegi贸w redakcyjnych czasopism naukowych. W latach 2004鈥�2008 by艂 przez dwie kadencje cz艂onkiem zespo艂u redakcyjnego 鈥濲ournal of Physics A鈥� (IOP). W latach 2005鈥�2012 by艂 cz艂onkiem kolegium edytorskiego 鈥濩oncepts of Physics鈥�. Od roku 2014 jest cz艂onkiem kolegium edytorskiego 鈥濺eports on Mathematical Physics鈥� (Elsevier), a w latach 2016鈥�2020 by艂 cz艂onkiem zespo艂u redakcyjnego 鈥濧dvances in Applied Clifford Algebras鈥� (Springer). Wielokrotnie pe艂ni艂 funkcj臋 eksperta Narodowego Centrum Nauki, w tym trzykrotnie kierowa艂 zespo艂ami ekspert贸w Panelu ST2.
Obszary bada艅 naukowych prof. Jakuba Rembieli艅skiego to: relatywistyczna teoria informacji kwantowej; fundamentalne problemy relatywistycznej mechaniki kwantowej i teorii pola; teoria stan贸w koherentnych, efekty topologiczne w mechanice kwantowej; Lorentzowska wsp贸艂zmiennicza mechanika kwantowa z uk艂adem wyr贸偶nionym; oktonionowa i kwaternionowa mechanika kwantowa, supersymetrie, teoria grup kwantowych, algebra Clifforda i spinor贸w; mechanika kwantowa uk艂ad贸w otwartych, nieliniowa mechanika kwantowa; fizyka neutrin, fizyka tachion贸w.
Do najwa偶niejszych osi膮gni臋膰 naukowych prof. Jakuba Rembieli艅skiego nale偶y zaliczy膰: pioniersk膮 prac臋 dotycz膮c膮 struktur r贸偶niczkowych dla grup kwantowych (we wsp贸艂pracy z Tomaszem Brzezi艅skim); przedstawienie sp贸jnej kwantowej teorii pola tachion贸w wolnej od problem贸w z przyczynowo艣ci膮; konstrukcj臋 Lorentzowskiej wsp贸艂zmienniczej teorii kwantowej z uk艂adem preferowanym; podanie sp贸jnego opisu tachionowego neutrina (z udzia艂em Jacka Ciborowskiego); stworzenie opisu kwantowych stan贸w koherentnych dla uk艂ad贸w kwantowych o nietrywialnych topologiach przestrzeni konfiguracyjnej (we wsp贸艂pracy z Krzysztofem Kowalskim); pionierskie prace dotycz膮ce kwantowych korelacji typu Einsteina-Podolskiego-Rosena (EPR) w uk艂adach relatywistycznych fermion贸w i bozon贸w oraz korelacji EPR w uk艂adach neutralnych mezon贸w K i B (z udzia艂em Paw艂a Cabana); nieliniowe (kwaziliniowe) rozszerzenie mechaniki kwantowej, nieliniowe rozszerzenie r贸wnania Goriniego-Kossakowskiego-Sudarshana-Lindblada opisuj膮cego ewolucj臋 kwantowych uk艂ad贸w otwartych (z udzia艂em Paw艂a Cabana).
Opublikowa艂 ponad 150 prac naukowych, w tym 121 artyku艂贸w w czasopismach zajmuj膮cych wysok膮 pozycj臋 w mi臋dzynarodowym rankingu, oraz edytowa艂 dwa tomy ze wsp贸艂organizowanych konferencji mi臋dzynarodowych (wydane przez American Institute of Physics). W sumie bra艂 udzia艂 w organizacji i komitetach naukowych 18 konferencji mi臋dzynarodowych i 8 krajowych. Mia艂 ponad 60 wyst膮pie艅 konferencyjnych i go艣cinnych.
Do jego wa偶niejszych odznacze艅 i wyr贸偶nie艅 nale偶膮: Krzy偶 Oficerski Orderu Polonia Restituta (2011), Nagroda Miasta 艁odzi za osi膮gni臋cia naukowe (2009), Medal za Zas艂ugi dla Miasta 艁odzi (2007), Krzy偶 Kawalerski Orderu Polonia Restituta (2005), Z艂oty Krzy偶 Zas艂ugi (1990).