Odnowienia Doktorat贸w Naukowych: Prof. Teresa Cie艣likowska
Profesor dr hab. Teresa Cie艣likowska (z domu Skibniewska) urodzi艂a si臋 1 pa藕dziernika 1926 r. w Lwowie. Od 1946 r. mieszka w 艁odzi. Poza uniwersytetem pracowa艂a m.in. jako sekretarka, asystent biblioteczny i piel臋gniarka. Po uko艅czonych studiach polonistycznych w 1952 r. rozpocz臋艂a prac臋 na Uniwersytecie 艁贸dzkim w Katedrze Teorii Literatury, kierowanej przez prof. dr hab. Stefani臋 Skwarczy艅sk膮. Ju偶 jej praca magisterska zosta艂a wyr贸偶niona publikacj膮 w 鈥濸racach Polonistycznych鈥� (1953). Po doktoracie w 1963 r. (Forma rozwojowa w tw贸rczo艣ci Teodora Parnickiego) przebywa艂a na sta偶u we francuskim Bordeaux i szybko uko艅czy艂a przew贸d habilitacyjny w 1968 r. (Warsztat wsp贸艂czesnej prozy narracyjnej). Obie rozprawy zosta艂y wysoko ocenione i do dzi艣 stanowi膮 klasyk臋 w swoim obszarze badawczym.
Pani Profesor pe艂ni艂a w Uniwersytecie 艁贸dzkim szereg funkcji uniwersyteckich 鈥� m.in. kierownika Zak艂adu Teorii Literatury, dyrektora Instytutu Teorii Literatury, Teatru i Filmu, a tak偶e kierownika Katedry Teorii Literatury (do 1997 r.). By艂a redaktorem serii 鈥濬olia Scientiae Artium et Litterarum鈥�. Od roku 1997, kiedy sta艂a si臋 emerytowanym profesorem U艁, prowadzi艂a dzia艂alno艣膰 dydaktyczno-naukow膮 w Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej.
Profesor Teresa Cie艣likowska uczestniczy艂a w ponad 30 konferencjach naukowych, tak偶e w kilku organizowanych przez siebie, r贸wnie偶 mi臋dzynarodowych. Ma wybitny dorobek dydaktyczny, by艂a promotorem ponad 150 prac magisterskich oraz 17 doktorskich. Zosta艂a odznaczona m.in. Krzy偶em Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Z艂ot膮 Odznak膮 Uniwersytetu 艁贸dzkiego, Medalem 鈥濽niwersytet 艁贸dzki w S艂u偶bie Spo艂ecze艅stwu i Nauce鈥�, Honorow膮 Odznak膮 Miasta 艁odzi, Odznak膮 Honorow膮 Za Zas艂ugi dla Wojew贸dztwa 艁贸dzkiego鈥�. Jest cz艂onkiem honorowym 艁贸dzkiego Towarzystwa Naukowego.
Opr贸cz dzia艂alno艣ci naukowej (cztery ksi膮偶ki autorskie, w tym swego rodzaju summa pt. Wok贸艂 genologii, intertekstualno艣ci i teorii sugestii), organizacyjnej i dydaktycznej prowadzi艂a te偶 dzia艂alno艣膰 spo艂eczn膮 w postaci odczyt贸w dla miasta, popularyzacji literatury w艣r贸d m艂odzie偶y licealnej i nauczycieli. Wed艂ug opinii Boles艂awa Lewickiego z 1967 r. to 鈥瀌oskona艂y dydaktyk ulubiony przez m艂odzie偶鈥�, 鈥瀋z艂owiek o niezwykle wysokim poczuciu i poziomie moralno艣ci naukowej i osobistej godno艣ci鈥�. W innej wypowiedzi podkre艣lano Jej 鈥瀗ieskazitelny i ca艂kowicie wzorowy pod ka偶dym wzgl臋dem przebieg pracy w U艁鈥�. Wedle s艂贸w Stefanii Skwarczy艅skiej z 1967 r. jest 鈥瀋z艂owiekiem nieposzlakowanego charakteru鈥�. Klasyczne s膮 Jej rozprawy na temat pisarstwa Teodora Parnickiego jako prekursora wsp贸艂czesnych technik literackich, intertekstualno艣ci jako problemu tekstologicznego czy zupe艂nie unikalne w skali 艣wiatowej prace o sugestii literackiej. Pani Profesor przez ca艂y czas pozosta艂a tak偶e wierna 艂贸dzkiej szkole teorii literatury i genologii, interesowa艂a si臋 korespondencjami oraz pograniczem sztuk i kultur (m.in. poetyk膮 orientaln膮). Jest jedn膮 z najwybitniejszych postaci w historii Uniwersytetu 艁贸dzkiego.
翱辫谤补肠辞飞补艂 prof. dr hab. Jaros艂aw P艂uciennik