Przedstawiane kola偶e s膮 form膮 kontemplacji wizualnej odnosz膮cej si臋 do rzeczywisto艣ci spo艂ecznej i duchowej w kt贸rej 偶yje autor. Nie wszystko da si臋 wyrazi膰 s艂owami. Jest jaka艣 tajemnica czego艣 niewyra偶alnego, co艣 si臋 kryje za spo艂ecznymi odczuciami, typifikacjami, stereotypami, formu艂ami j臋zykowymi.
Wiele kola偶y ma charakter figuratywny, mo偶na odnale藕膰 tam postaci, twarze, elementy przyrody o偶ywionej i nieo偶ywionej. Figuratywno艣膰 jest zwykle dekonstruowana. Nie ma figur idealnych. Dekonstrukcja wynika z kontemplacji w艂asnego umys艂u, cia艂a i uczu膰. Na tym poziomie odnosimy si臋 do warstwy symboliczno 鈥� spo艂ecznej, w kt贸rej JA jest ci膮gle zanurzone, interpretuj膮ce i zazwyczaj 艣wiadomie odczuwaj膮ce.
Jest te偶 cze艣膰 kola偶y niefiguratywna. Nieprzedstawiaj膮ca, gdzie przekraczanie granic rozumienia i interpretacji symbolicznej wydaje si臋 celem nadrz臋dnym. S膮 to obrazy oparte na tzw. 鈥瀉semic writing鈥�, gdzie kontemplacja rzeczywisto艣ci wchodzi na g艂臋bszy poziom. Spontaniczne ruchy r膮k i drgnienia umys艂u oraz serca autora przek艂adaj膮 si臋 na wizualn膮 od-ekspresj臋 tego co 鈥瀟u i teraz鈥�. Nie ma nic wi臋cej, tylko TO. Symboliczno艣膰 b膮d藕 nie-symboliczno艣膰 odbioru jest w gestii widza. Tutaj odbywa si臋 indywidualna gra, a nawet walka, pomi臋dzy ch臋ci膮 pod膮偶ania za strukturami uspo艂ecznienej percepcji a indywidualnym sprzeciwem wobec tego procesu.
Waga koloru. Kolor wyra偶a to co w duszy gra. Mo偶na kolor, oczywi艣cie, odczytywa膰 w spos贸b antropologiczny. Kolory w r贸偶nych kulturach maj膮 okre艣lone znaczenia. Ale niekoniecznie musimy pod膮偶a膰 tym tropem. Kolor mo偶e by膰 oznak膮 i wyrazem nastroju. Kolor w przedstawianych obrazach jest kwintesencj膮 kontemplacji, wybierany intuicyjnie na podstawie w艂asnych odczu膰, emocji oraz wielokrotnych eksperyment贸w my艣lowych i warsztatowych autora.
Tytu艂y obraz贸w maj膮 zwykle u艂atwia膰 odbi贸r obrazu lub jego interpretacj臋. Ale mog膮 by膰 tak偶e przeszkod膮 w odbiorze kontemplacyjnym. Zwr贸膰my na to uwag臋. Mo偶emy je odrzuci膰 (NIE SUGEROWA膯 SI臉 NIMI), i zobaczy膰 co obraz sam w sobie do nas m贸wi i co wynika z mojej (widza) z nim interakcji.
Polecam odbi贸r kontemplacyjny, powolny, gdzie wa偶ne jest zapami臋tanie pierwszego wra偶enia, ale te偶 obserwacja dalszych odczu膰 (my艣li, emocji, odczu膰 cia艂a), kt贸re pojawiaj膮 si臋 w trakcie patrzenia. Zaobserwujmy, jak rozwija si臋 proces percepcji w naszej 艣wiadomo艣ci.