Chod藕 do parku
- Uniwersytet 艁贸dzki
- 奥蝉辫贸艂辫谤补肠补
- CHOD殴 DO PARKU
CHOD殴 DO PARKU鈥� JEST TW脫J
- czas i miejsce trwania instalacji: 9 maja 鈥� 31 sierpnia 2026 r., otoczenie pa艂acu Alfreda Biedermanna w 艁odzi, ul. Franciszka艅ska 1/5
- wernisa偶: 9 maja, godz. 16.00
- wystawa dost臋pna do ko艅ca sierpnia 2026 r.
Tytu艂 instalacji stanowi punkt wyj艣cia do refleksji nad ide膮 natury, naszym kontaktem z ni膮 oraz wzajemnymi z ni膮 relacjami. Projekt ma charakter otwarty, procesualny i partycypacyjny. Jego g艂贸wnym za艂o偶eniem jest spotkanie sztuki, przyrody i uczestnik贸w w otwartej przestrzeni parku.
Prace, kt贸re s膮 przygotowane przez artyst贸w zostan膮 rozmieszczone w parku otaczaj膮cym pa艂ac Biedermanna oraz zawieszone w koronach drzew, tworz膮c czasow膮 instalacj臋 site-specific.
W tym projekcie sztuka staje si臋 medium spotkania z natur膮, wst臋pem do rozm贸w na jej temat oraz pr贸b膮 rozpoznania stanu, w jakim obecnie pozostajemy wobec 艣rodowiska naturalnego.
Do prezentacji swoich realizacji oraz wsp贸lnotowego dzia艂ania zaproszono osoby reprezentuj膮ce r贸偶ne dziedziny tw贸rczo艣ci i bada艅: Monik臋 Goetzendorf-Grabowsk膮, prof. Piotra Jargusza, dr Patrycj臋 Grzy艣 oraz dr Justyn臋 Anders-Morawsk膮.
Sztuka w przestrzeni publicznej ma d艂ug膮 tradycj臋 i mo偶e pe艂ni膰 wiele funkcji. W tym projekcie pragniemy wykorzysta膰 j膮 鈥瀌o zatrzymania uwagi oraz skierowania jej ku praktyce uwa偶nego bycia w naturze. Nie b臋dzie to typowa prezentacja gotowych, zamkni臋tych dzie艂, lecz dokumentacja do艣wiadczenia wsp贸lnego dzia艂ania i wsp贸艂obecno艣ci. Celem jest stworzenie przestrzeni refleksji nad tym, jak cz艂owiek funkcjonuje w 艣rodowisku naturalnym, nie jako dominuj膮cy tw贸rca, lecz jako uczestnik wi臋kszego procesu. Wystawa jest zapisem relacji, pami臋ci miejsca i dialogu mi臋dzy sztuk膮 a natur膮鈥� 鈥� m贸wi Monika Goetzendorf-Grabowska.
Przyroda jest tu materia艂em i przestrzeni膮, ale r贸wnie偶 filozoficzn膮 metafor膮 miejsca, kt贸re przyjmuje ka偶dy 艣lad ludzkiej obecno艣ci, jednocze艣nie poddaj膮c go nieustannej przemianie. W naturze nie ma oboj臋tnych gest贸w 鈥� ka偶dy pozostawia 艣lad. Wystawa jest wi臋c tak偶e zaproszeniem do zatrzymania si臋, spojrzenia na otoczenie oraz potraktowania drzew jako aktywnych uczestnik贸w tego procesu.
Przygotowane przez Monik臋 Goetzendorf-Grabowsk膮 鈥濳rajki drzewne鈥� to prace po艣wi臋cone relacji cz艂owieka z drzewami 鈥� ich obecno艣ci, trwa艂o艣ci oraz 鈥瀓臋zykowi鈥�, kt贸ry zapisuje si臋 w formach przyrody. Poprzez nie autorka zaprasza widz贸w do uwa偶nego patrzenia i odczytywania natury. Chce przekaza膰, 偶e 艣wiat przyrody nieustannie tworzy w艂asne znaki i narracje, a cz艂owiek mo偶e je dostrzec, je艣li zwolni i stanie si臋 bardziej wra偶liwy na otoczenie. Krajki s膮 osobistym zapisem spotka艅 artystki z drzewami, ale jednocze艣nie otwart膮 propozycj膮 i zach臋t膮, by ka偶dy odbiorca odnalaz艂 w nich w艂asne znaczenia oraz w艂asny spos贸b budowania relacji z natur膮.
Krajki drzewne, fot. Monika Goetzendorf-Grabowska
Pionowe pasy materia艂u, stanowi膮ce baz臋 Krajek drzewnych, mo偶na odczytywa膰 r贸wnie偶 w kontek艣cie idei japo艅skich noren贸w 鈥� tkanin zawieszanych w wej艣ciach do dom贸w, pracowni i ogrod贸w. Noren nie zamyka przestrzeni, lecz j膮 filtruje; nie oddziela, ale zaprasza do przej艣cia. Jest znakiem obecno艣ci i gestem go艣cinno艣ci, symbolicznym progiem pomi臋dzy 艣wiatem zewn臋trznym a wewn臋trznym.
鈥濻ztuka w przestrzeni publicznej ma istotne znaczenie, poniewa偶 spotyka odbiorc臋 w jego codziennym otoczeniu. W tym projekcie pozwala odzyska膰 kontakt z krajobrazem i uruchomi膰 do艣wiadczenie wsp贸lnotowe. Umieszczenie prac w艣r贸d drzew sprawia, 偶e dzie艂o nie jest oddzielone od 偶ycia, zmienia si臋 wraz z pogod膮, 艣wiat艂em i obecno艣ci膮 ludzi. Celem jest wywo艂anie uwa偶no艣ci, refleksji oraz poczucia wsp贸艂odpowiedzialno艣ci za naturaln膮 przestrze艅鈥� 鈥� dodaje artystka.
Piotr Jargusz my艣li o obrazie jako o spotkaniu i relacji. W cyklu dedykowanym Uniwersytetowi 艁贸dzkiemu zaprasza do odpoczynku pod wybranym drzewem. Jego obrazy malowane na bia艂ych p艂贸tnach s膮 opowie艣ci膮 o nas, o poszukiwaniu cienia, 鈥瀘 wszystkim wa偶nym i niewa偶nym po trochu. O tym, o czym my艣li si臋 i co dostrzega z perspektywy siedz膮cego pod drzewem鈥�.
W jego pracach cz臋sto pojawiaj膮 si臋 organiczne kszta艂ty, kt贸re naturalnie wpisuj膮 si臋 w otaczaj膮c膮 przestrze艅. Tak w艂a艣nie powstaj膮 realizacje Piotra Jargusza 鈥� z poszanowaniem miejsca, a zarazem w dialogu z zastanym krajobrazem i miejscem.
Dzie艂a dwojga zaproszonych artyst贸w 艂膮czy prostota formy i przekazu. Domen膮 obu cykli jest symbolika znaku oraz wynikaj膮ca z niej kondensacja znacze艅. Oboje odwo艂uj膮 si臋 tak偶e do japo艅skiej sztuki kaligrafii. Monika czyni to poprzez przetwarzanie znak贸w odnajdywanych na drzewach. Piotr niemal jednorodnym gestem kre艣li linie, kaligrafuje. Oba sposoby przedstawiania idei s膮 oszcz臋dne i ascetyczne. Powstaje znak 鈥� przekaz s艂u偶膮cy namys艂owi. Arty艣ci nie daj膮 gotowych odpowiedzi, pozostawiaj膮 otwarte pole do interpretacji.
鈥濵oje obrazy s膮 swoistym stawianiem pyta艅 dotycz膮cych 偶ycia. S艂u偶膮 bardziej zadawaniu pyta艅 ni偶 udzielaniu odpowiedzi. Niczego nie uzurpuj膮c, tworz膮 sytuacj臋 spotkania tw贸rcy z odbiorc膮鈥� 鈥� pisze Piotr Jargusz w jednym z katalog贸w do swojej wystawy.
Piotr Jargusz, Obrazy uliczne, Krak贸w, (fot. archiwum artysty)
Idea艂em by艂oby, gdyby prezentowane obiekty na sta艂e wtopi艂y si臋 w pejza偶 parku i sta艂y si臋 jego integraln膮 cz臋艣ci膮. By mog艂y dialogowa膰 ze sob膮 oraz z przestrzeni膮 parku. By osoby, kt贸re przyjd膮 je zobaczy膰, mog艂y odczu膰 t臋 sp贸jno艣膰. Prace, w przysz艂o艣ci staj膮c si臋 cz臋艣ci膮 pami臋ci zbiorowej, przez czas trwania projektu b臋d膮 miesza膰 si臋 z codziennymi do艣wiadczeniami odwiedzaj膮cych park os贸b.
Wed艂ug Piotra Jargusza sztuka s艂u偶y spotkaniu. Monika Goetzendorf-Grabowska, tworz膮c krajki inspirowane japo艅skimi norenami, r贸wnie偶 zaprasza nas do spotkania. W tym projekcie sztuka staje si臋 filtrem, kt贸ry pozwala spojrze膰 na park i natur臋 w nowy spos贸b 鈥� uwa偶niej, pe艂niej, g艂臋biej.
Partycypacyjna praktyka tw贸rcza
Komplementarnym i wa偶nym elementem projektu jest partycypacyjna praktyka tw贸rcza. Cz臋艣膰 prac powstaje w ramach akcji, interwencji i warsztat贸w artystycznych prowadzonych w parku w dniach 7 i 8 maja. W dzia艂aniach bior膮 udzia艂 osoby studiuj膮ce i pracuj膮ce na uczelni, a ich celem jest wsp贸lne tworzenie form inspirowanych natur膮, budowanie relacji z miejscem oraz rozwijanie wra偶liwo艣ci ekologicznej i estetycznej.
W ramach warsztat贸w powstan膮 r贸偶norodne obiekty wchodz膮ce w dialog z otoczeniem, przyrod膮 i pracami tw贸rc贸w.
Stanowi to dodatkowy walor projektu 鈥� spotkanie cz艂owieka z natur膮 poprzez dzia艂anie. Natura nie jest tu jedynie t艂em ani dekoracj膮, lecz aktywnym wsp贸艂tw贸rc膮, wp艂ywaj膮cym na ostateczny kszta艂t realizacji. Sztuka potraktowana jako medium rozmowy o naturze poszerza mo偶liwo艣膰 poznania siebie w kontakcie z ni膮 oraz pozwala w bezpiecznej przestrzeni wyrazi膰 emocje wobec 艣rodowiska.
鈥濿sp贸艂obecno艣膰 prac uczestnik贸w jest kluczowa, poniewa偶 projekt opiera si臋 na idei wsp贸lnego do艣wiadczenia i wielog艂osowo艣ci鈥� 鈥� dodaje Monika Goetzendorf-Grabowska.
W艂膮czenie os贸b, kt贸re zechc膮 po艣wi臋ci膰 sw贸j czas i wsp贸艂tworzy膰 elementy interwencji, wnosi element zaskoczenia. Nie wiemy jeszcze, jaki b臋dzie ostateczny rezultat tej pracy. Uczestnicy wnios膮 w艂asne przemy艣lenia dotycz膮ce relacji cz艂owieka z przyrod膮 鈥� czasem bliskiej, czasem os艂abionej, a niekiedy niemal nieobecnej. To tak偶e refleksja nad zjawiskiem biofobii, coraz bardziej widocznym w 艣wiecie silnie scyfryzowanym i zurbanizowanym.
Warsztaty i dzia艂ania animacyjne z mieszka艅cami 艁odzi, wrzesie艅 2020 r. (fot. Anna Bakli艅ska, UM艁)
Perspektywa badawcza Uniwersytetu 艁贸dzkiego
Ostatnim, niezwykle wa偶nym poziomem projektu jest udzia艂 badaczek zwi膮zanych z Uniwersytetem 艁贸dzkim. Dzi臋ki temu przedsi臋wzi臋ciu mo偶liwe staje si臋 spotkanie z naukowczyniami zajmuj膮cymi si臋 tematyk膮 natury na wielu poziomach 鈥� od geografii spo艂ecznej, przez biologi臋 i ochron臋 艣rodowiska, po kierunki interdyscyplinarne, takie jak EkoMiasto.
Dr Patrycja Grzy艣 b臋dzie odkrywa膰 park Biedermanna jako przestrze艅 do odczytania 鈥� miejsce pe艂ne 艣lad贸w, znak贸w i obecno艣ci, kt贸re zwykle umykaj膮 po艣piechowi. Uczestnicy, przechodz膮c kolejne etapy dzia艂a艅, rozpoczn膮 od og贸lnego rozpoznania przestrzeni, by nast臋pnie pozostawi膰 w niej w艂asny, efemeryczny 艣lad. Wa偶nym elementem jest to, i偶 dzia艂ania tw贸rcze dost臋pne s膮 r贸wnie偶 dla os贸b bez przygotowania artystycznego.
Do projektu do艂膮czy艂a tak偶e dr Justyna Anders-Morawska, kt贸ra uzupe艂ni warsztat dr Grzy艣 o sesj臋 d藕wi臋kow膮 鈥濽s艂ysze膰 park. Trzy tryby s艂uchania, jedno cia艂o鈥�. To dzia艂anie pozwoli odkry膰 park z nowej perspektywy 鈥� poprzez uwa偶ne s艂uchanie otoczenia. Sesja pokazuje, jak d藕wi臋ki natury 鈥� 艣piew ptak贸w, szum li艣ci czy cisza parkowych alei 鈥� mog膮 wspiera膰 regeneracj臋 i odpoczynek w 艣rodku miasta.
Otwarcie instalacji 鈥� 9 maja 2026 r. (sobota)
Wystawa zostanie otwarta podczas sesji naukowej organizowanej we wsp贸艂pracy z:
- Wydzia艂em Nauk Geograficznych Uniwersytetu 艁贸dzkiego
Program dnia otwarcia
12.00鈥�14.00
Kawa na powitanie i animacje w parku dla wszystkich ch臋tnych oraz go艣ci PK InSEA
14.00鈥�16.00
I sesja prezentacyjna:
- kr贸tkie wyst膮pienia uczestnik贸w
- prezentacje dzia艂a艅 z r贸偶nych o艣rodk贸w (PK InSEA, Uniwersytet 艁贸dzki, UKEN Krak贸w)
16.00鈥�16.30
Otwarcie instalacji oraz prezentacja prac powsta艂ych podczas warsztat贸w, rekreacja w parku
17.00鈥�19.00
II sesja prezentacyjna:
- kr贸tkie wyst膮pienia uczestnik贸w
- prezentacje dzia艂a艅 z r贸偶nych o艣rodk贸w (U艁, PK InSEA, UKEN)
- rozmowy 艣rodowiskowe
Instalacja b臋dzie dost臋pna w przestrzeni parku do ko艅ca sierpnia br.
Kuratorka: Jolanta S艂awi艅ska-Ryszka
Zesp贸艂 projektowy: Jolanta S艂awi艅ska-Ryszka, Monika Goetzendorf-Grabowska, prof. Piotr Jargusz, dr Patrycja Grzy艣, dr Justyna Anders-Morawska
奥蝉辫贸艂辫谤补肠补: Kamila Knol-Micha艂owska, Mateusz Kowalski (Wydzia艂 Biologii i Ochrony 艢rodowiska U艁)
Zesp贸艂 projektowy
Kulturoznawczyni, menad偶erka i animatorka kultury. Od ponad 20 lat kreuje, wsp贸艂tworzy i koordynuje r贸偶norodne projekty kulturalne. W latach 2016-2022 koordynowa艂a miejski mecenat kultury i prowadzi艂a miejski Program wsparcia i rozwoju edukacji kulturalnej w 艁odzi. Cz艂onkini Stowarzyszenia Animator贸w Kultury 鈥濬orum Krak贸w鈥�. Obecnie tworzy, programuje i koordynuje wydarzenia w Centrum Organizacji Wydarze艅 Kulturalnych i Konferencji na Uniwersytecie 艁贸dzkim.
Artystka plastyk, animatorka kultury, projektantka wydarze艅 kreatywnych. Absolwentka Instytutu Form Przemys艂owych PWSSP w 艁odzi.
Do艣wiadczenie w pracy z lud藕mi zdobywa艂a przez lata jako asystentka w Pracowni Intermedia ASP w 艁odzi (1994鈥�2004), trenerka kreatywno艣ci w Centrum Kreatywno艣ci i Przedsi臋biorczo艣ci IPT w 艁odzi, a nast臋pnie jako freelancerka realizuj膮ca projekty 艂膮cz膮ce sztuk臋, animacj臋 kulturaln膮 i edukacj臋.
Autorka projekt贸w artystyczno-edukacyjnych integruj膮cych sztuk臋 wsp贸艂czesn膮 z dzia艂aniami spo艂ecznymi i edukacyjnymi, m.in.: Og贸lnopolskiego Przegl膮du Projekt贸w Artystyczno-Edukacyjnych (1999), Festiwalu Sztuki Ma艂ego Dziecka (2000鈥�2020) oraz projektu 鈥濸rzytul Sztuk臋鈥� (2017鈥�2021).
W swojej pracy rozwija zainteresowania zwi膮zane ze wspieraniem postawy tw贸rczej u najm艂odszych oraz piel臋gnowaniem kreatywno艣ci w 偶yciu doros艂ych.
W latach 2010 鈥� 2018 i od 2023 r., Przewodnicz膮ca Zarz膮du Polskiego Komitetu Mi臋dzynarodowego Stowarzyszenia Wychowania przez Sztuk臋 InSEA.
Realizacje z zakresu fotografii, instalacji artystycznej i grafiki u偶ytkowej. Otrzyma艂a stypendium naukowe Prezydenta Miasta 艁odzi (1997), stypendium artystyczne MKiDN (2008) oraz nagrod臋 Prezydenta Miasta 艁odzi w dziedzinie edukacji kulturalnej (2019).
Malarz, artysta sztuk wizualnych. Urodzi艂 si臋 i mieszka w Krakowie. Studiowa艂 na Wydziale Malarstwa i Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pi臋knych w Krakowie w pracowniach profesor贸w: Stanis艂awa Rodzi艅skiego, Zbyluta Grzywacza, Janusza Orbitowskiego, Zbigniewa Grzybowskiego, W艂odzimierza Kunza, Stanis艂awa Wejmana. Uko艅czy艂 Studium Pedagogiczne u prof. Adama Brinckena.
Dyrektor Instytutu Malarstwa i Edukacji Artystycznej na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Prowadzi tam mi臋dzy innymi autorsk膮 pracowni臋 malarstwa i pracowni臋 projekt贸w w przestrzeni spo艂ecznej.
Swoje malowane na szarych, pakunkowych papierach obrazy nakleja na s艂upy og艂oszeniowe. Realizuje idee malarstwa w przestrzeni spo艂ecznej. Tworzy i realizuje projekty animacyjne. Zrealizowa艂 100 indywidualnych pokaz贸w swoich obraz贸w w kraju i za granic膮. Autor tekst贸w o sztuce. Trzykrotny stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Laureat Nagrody Ars Quaerendi za wybitne osi膮gni臋cia na rzecz kultury Ma艂opolski.
Cz艂onek Stowarzyszenia Artystycznego Otwarta Pracownia, istniej膮cego od 30 lat niekomercyjnego idealistycznego zwi膮zku malarzy.
Patrycja Grzy艣, dr nauk spo艂ecznych, geografka spo艂eczna zwi膮zana z Uniwersytetem 艁贸dzkim. W swoich badaniach koncentruje si臋 na oddolnych inicjatywach miejskich, wsp贸艂tworzeniu przestrzeni oraz roli spo艂eczno艣ci lokalnych w procesach transformacji miast. 艁膮czy perspektyw臋 naukow膮 z dzia艂aniami praktycznymi, wykorzystuj膮c sztuk臋 i dzia艂ania partycypacyjne jako narz臋dzia interpretacji i kszta艂towania przestrzeni. Autorka publikacji po艣wi臋conych aktywno艣ci obywatelskiej i wsp贸艂tworzeniu miasta. W swoich dzia艂aniach stawia na uwa偶no艣膰 wobec przestrzeni i wzmacnianie relacji mi臋dzy lud藕mi a miejscem.